Ulica Daniłowicza

Podmiana na skan.

Autorem zdjęcia jest zapewne sam Awit Szubert...

Bruk z prasowanych brykietów solnych (lizawki dla bydła - produkt Kopalni Soli Kłodawa)

Pozwoliłem sobie poprawić podpis w kwestii nazw kopalń.

Tablice raczej nie są zawieszone - są po prostu wykute w ociosie komory - warto zwrócić uwagę na żyłkowania na pustej tablicy - mają ciągłość poza nią...

do Jarosław Dubowski: Po bliższym i dalszym przyjrzeniu się, zgadzam się jak najbardziej z Tobą, Jarosławie. To ewidentnie wykute w ociosie tablice, więc przewodnik nie za bardzo wiedział o czym opowiedział turystom. :-)

Tzw. kupla - godło górnicze, perlik i żelazko.

do Jarosław Dubowski: Chyba pyrlik nie perlik ;-)

do Stenek: I tak i tak jest prawidłowo

do pawulon: Do pawulon* Jakoś nie doczytałem tam że jest to samo ,,perlik i pyrlik"

do piotr brzezina : To chyba nieuważnie czytasz. Hasło w Wiki brzmi "Perlik" a w opisie jest "młotek o przekroju podłużnym w kształcie prostokąta, część herbu górniczego, po śląsku zwany pyrlikiem". Dla mnie jasne jest że to jest dla większości Polaków perlik, a dla Ślązaków pyrlik, czyli to samo ;)

Kto tu czyta nieuważnie ,, " perlik to samiec perliczki a pyrlik to jest pyrlik

do pawulon: W źródle, które podajesz pisze: po śląsku zwany pyrlikiem ;-) Tak by pedzioł górnik na tyn młotek.
A młotek też czasami sie zwie: majzel, majzlik. Majzel to także określenie przebijaka, przecinaka. Wiele jest różnic w nazewnictwie, w zależności od miejsca i środowiska, które dane narzędzia używa

jo też godom po ślónsku, żech tam przeca mieszkoł kieresi lata

A pyrlik nie ma odpowiednika w polskim języku literackim o to link

do piotr brzezina : A próbowałeś czytać dalej? ;)

Co miałem czytać dalej . Jeżeli wyraz po śląsku nie ma odpowiednika w j. polskim, niech ktoś nie wymyśla że perlik to pyrlik . Dla mnie pyrlik to po polsku młot .

Wychodzi mi z tego - z całym szacunkiem do twórców Wikipedii, ze szczególnym uwzględnieniem równocześnie wikipedystów i fotopolan - że nie wszystko co napisano w Wiki, musi być do końca właściwe, czy ze sobą spójne.
Dla mnie osobiście pyrlik to był taki cięższy (2-3 kilo) młotek, a te małe to się zwały po prostu młotek. Majzel jako młotek vel pyrlik nie pamiętam, aby się u nas tak mówiło. Zastrzegam się - u nas, czyli w okolicach Pszczyny i wśród moich znajomych.

do Stenek: Pyrlik u nos, a kaj indzij perlik ;)

Zdjęcie - do usunięcia - pokazuje główny żyrandol - widoczny na zdjęciu - w kaplicy św. Kingi widziany z poziomu podłogi :)

Widoczny w centrum zdjęcia żyrandol, widziany z poziomu podłogi pokazany jest na zdjęciu

Pokręciłem się trochę z aparatem, strzeliłem kilka zdjęć i ... podeszli do mnie ochroniarze, wyjaśniając, że wszedłem na teren zakładu, gdzie przebywać nie powinienem, z aparatem zwłaszcza ;)

do Arkadiusz K. (Arro): Wiadomo, strategiczny obiekt turystyczny.

do Arkadiusz K. (Arro): Zapewne nie dokonałeś podstawowej czynności - czyli nie wykupiłeś biletu na fotografowanie. ;-)

do Andrzej G: Bilet zezwalający na fotografowanie dotyczy jedynie części turystycznej kopalni (szybu Daniłowicza, Regis...). W tej części zakładu turysty być nie powinno ;) Zauważony w zasadzie zostałem dopiero jak fotografowałem dawną markownię, czyli obecną dyżurkę panów ochroniarzy. ;)

do Arkadiusz K. (Arro): To teraz wszystko jasne. Fotografować można wszystko (oczywiście można z przymrużeniem oka), ale pod warunkiem, że nie są to ci panowie lub tez ich miejsce służby. Nauka dla wszystkich na przyszłość.
Kiedyś miałem taką historię, jeszcze w poprzedniej firmie gdy pracowałem na różnego rodzaju zakładach przemysłowych (elektrownie, ciepłownie, cementownie, zakłady chemiczne, etc.):
robiłem służbowo (ale nie do końca zgodnie z literą prawa) zdjęcia swoich i nie tylko (bo i konkurencji) urządzeń na pewnej elektrowni, w pewnym momencie przyszedł pan ochroniarz, stanął obok i po chwili, gdy ja próbowałem jedną ręką trzymać parasol (bo zapomniałem dodać, że lał deszcz) i równocześnie robić zdjęcia, powiedział "niech pan da parasol potrzymam, bo tak się ciężko robi zdjęcia jedną ręką, mogą nie wyjść dobrze". Tak sobie przez kilka-kilkanaście minut razem staliśmy, rozmawialiśmy, a ja robiłem zdjęcia. Wszystko było OK. Już rozchodziliśmy się i on z paru metrów jeszcze do mnie zamachał. W tym momencie wpadło mi do głowy zrobić mu na odchodne zdjęcie i jeszcze do niego zawołałem "żeby się uśmiechnął". Pan się uśmiechnął, ja zrobiłem zdjęcie, po czym pan juz bez uśmiechu zaczął znacznie mniej mile przypominać mi, że to jest teren, na którym robić zdjęć nie wolno, a tym bardziej jemu w pracy. Koniec końców wszystko się jakoś mile skończyło, tzn. pan zażyczył sobie, abym te zdjęcia skasował, co ja skrzętnie uczyniłem z 2-3 zdjęciami, a reszta się uratowała.
Morał z tego taki - jak na początku mojego komentarza - nie robić zdjęć ochronie i ich siedzibą.

do Andrzej G: ... albo robić ale zza płotu.

do Neo[EZN]: Są niestety miejsca, których zza płotu sią nie da zrobić. Lecz tych może lepiej z terenu nieuprawnionego nie robić

do Andrzej G: Z ochroniarzami jak widzisz Andrzeju, różnie bywa. Ci którzy mnie zwrócili uwagę na temat mojego pobytu z aparatem w części zakładu nie przeznaczonej dla turystów nie wymagali usunięcia zrobionych zdjęć. Na pytanie czy mogę zrobić jeszcze tylko zdjęcie ich dyżurki (dawnej markowni) usłyszałem po chwili zastanowienia - Tak, tylko, by nas widać nie było. Nie ma jak zdrowe podejście ;))

do Andrzej G: Czasem można wejść gdzie nie należy ale trzeba mieć wygodne obuwie i szybkie nogi ;)) Ja tak się kręciłem m. in. po sosnowieckiej cegielni Na szczęście szybka ewakuacja nie była potrzebna ;)

do Arkadiusz K. (Arro): Arku, ja kiedyś kręciłem się po jak już pisałem prawie wszystkich elektrowniach, elektrociepłowniach i wielu innych zakładach przemysłowych w Polsce (no i nie tylko). Od wielu, wielu lat zawsze miałem ze sobą aparat. Zrobiłem tysiące zdjęć na tych obiektach. Niestety wtedy jeszcze nie znałem Fotopolski, ani nawet nie wiedziałem, że takie zdjęcia kiedyś mi się do czegoś przydają, i robiłem raczej tylko szczegóły pewnych instalacji (głównie związanych z ochroną powietrza - bo taki był profil mojej firmy, a zdjęcia mi były potrzebne do pracy). Dziś choć część z tych zdjęć mógłbym tu wstawić, ale mam świadomość, że były one wykonane na zakazanym dla fotografii terenie, i zawsze mógłby się znaleźć ktoś kto to mógłby wykorzystać przeciw mnie osobiście. Wolę więc spać spokojnie i bez porannej wizyty panów w kominiarkach. ;-)
Kiedyś Danucie B obiecałem zdjęcie z wnętrza elektrofiltru i jak tylko czas pozwoli spróbuję takie na dysku znaleźć i wstawić do przykładowego obiektu jakiejś elektrowni czy podobnego zakładu.

do Andrzej G: Świetnie Cię rozumiem. Mam zdjęcia wykonane u siebie w firmie ale z tego samego względu nie publikuję ich. Jest kilka na stronie ale te są także w archiwum zakładu i na to zgodę miałem.

Porównując z ubiegłorocznym zdjęciem pierwsza w oczy rzuca się zmiana starych zbiorników na nowy.