Strych

Coś takiego widze pierwszy raz....

do vetinari: U mnie w domu na strychu, jest dwukanałowy

do piotr brzezina : No, jestem zwyklym, prostym czlowiekiem. Mnie na to raczej niestarcz. Natomiast mamy na strychu przy kominach wędzarnie...

do piotr brzezina : Dwukanałowe są dość często spotykane w starych domach. Stawiano je z powodu podatku - to tzw. podymne, które pobierano od każdego komina na dachu.

do ZPKSoft: Nie wiedziałem o tym, dzięki

do ZPKSoft: Coś mi się przypomnialo.....
Od XVIII do XX wieku w kilku krajach europejskich płacono podatek od okien i drzwi. Jej wysokość zależała od wielkości wsi, w której stał dom, od liczby okien, a także od tego, czy wychodziło okno na ulicę, czy do ogrodu.
Podatek został wprowadzony w Anglii w 1696 roku przez króla Wilhelma III. Oranźskiego i pozostał tu do 1851 roku. We Francji okna były używane od 1798 do 1926 roku, w Hiszpanii np. do 1910 roku.
Upraszczając, podatek od okien był poprzednikiem podatku od nieruchomości, czyli podatku dochodowego. Było to bardzo praktyczne, nie trzeba było w skomplikowany sposób sprawdzać dochodów, liczby osób w gospodarstwie domowym itp. Po prostu policzyłem okna i to wszystko. Miało to też swoją logikę: kto jest bogatszy, ten ma większy dom, a co za tym idzie więcej okien.
Mnóstwo cwaniaków, chcąc uniknąć tych nieprzyjemnych przeciągów, zamurowywało okna, a nawet budowało domy z jak najmniejszą liczbą okien, ale czasem większymi.
Na przykład we Francji stare domy z zaledwie dwoma lub trzema oknami wciąż przypominają nam o tym historycznym podatku. Poza tym Francuzi wprowadzili też podatek od okien na podbitych ziemiach niemieckich – i przez pewien czas po zakończeniu wojen napoleońskich utrzymywali go nawet miejscowi panowie. Dlatego w Hesji i Nadrenii do dziś można zobaczyć domy z zamurowanymi oknami.

Widocznie deski komuś były potrzebne.

do atom: Chodziliśmy kiedyś z kolegą po podobnym strychu (a konkretnie tutaj: ) i kolega tak niefortunnie stanął na deskę że wystający gwóźdź przebił mu spód buta, stopę na wylot i wierzch buta. Trzeba było użyć sporej siły aby mu tą deskę odczepić od nogi, niczym nartę. Dostał na pogotowiu dwa zastrzyki i opatrunek i żyje do dziś.

do fantom: Jedna z moich sióstr jako dziecko też miała podobną przygodę, chociaż to był "wypadek domowy" - mała deseczka z gwoździem. Wyciągali jej ten gwóźdź na pogotowiu.

do fantom: I mnie spotkała podobna przygoda przy okazji remontu naszego domu, ale gwóźdź nie przebił stopy na wylot. Wystarczyła wizyta na ostrym dyżurze na chirurgii. Dziś nawet nie pamiętam, która to była stopa ;-)

do ZPKSoft: W przypadku kolegi, gwóźdź wystawał ostrym szpicem w górę, a resztę załatwiła siła nadepnięcia i masa ciała. Nawet się zastanawiialiśmy czy go z tą deską nie wieźć na pogotowie, ale do samochodu by się nie zmieścił :)