Ołtarz główny

Ołtarz powstawał w kilku etapach. Zasadnicza część wzniesiona została zapewne w ramach odnawiania kościoła po pożarze w 1640 r. jako wczesnobarokowa (3 ćwierć XVII w.), w XVIII w. był rozbudowywany i uzupełniany elementami późnobarokowymi (ok. 1730 r.) oraz późnorokokowymi (ok. 1790 r.), a w XIX i XX w. kilkakrotnie odnawiany.
Ołtarz wykonano z polichromowanego, partiami złoconego drewna, nadając mu architektoniczną, jednokondygnacjową konstrukcję z dwiema parami kolumn, które dźwigają belkowanie oraz znajdujące się wyżej zwieńczenie - z ażurową glorią promienistą Ducha Świętego, adorowanego przez anioły. Centrum ołtarza wypełnia obraz patronki kościoła - Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej, namalowany i umieszczony w ołtarzu w 1882 r. na miejscu wcześniejszego i nieznanego obrazu barokowego, zapewne o tej samej tematyce. Ponad obrazem aniołki unoszą kartusz z łacińskim napisem „EXALTATA EST SANCTA DEI GENITRIX!” (Wywyższona jest Święta Boża Rodzicielka!). Po bokach obrazu stoją dwie naturalnej wielkości barokowe figury Świętych Apostołów – Piotra i Pawła, wyrzeźbione w XVII w.
Wolno stojąca, murowana z kamienia i cegły (zapewne częściowo jeszcze średniowieczna) mensa ołtarzowa, ozdobiona jest bogato rzeźbionym drewnianym, neobarokowym antependium (z XIX w.). Na niej wznosi się okazałe, późnobarokowe tabernakulum, ozdobione kolumienkami i ornamentami, zwieńczone tronem eucharystycznym z rzeźbą Baranka Apokaliptycznego. Tabernakulum adorują klęczące z obu jego stron duże figury modlących się aniołów.
Późnobarokowe stopnie ołtarza wykonano z drewna dębowego i ozdobiono pięcioma intarsjowanymi gwiazdami (z drewna o różnych odcieniach).
Autor wczesnobarokowego ołtarza nie jest znany, ale stylistyka rzeźb wskazuje na jego związki ze środowiskiem artystycznym Wrocławia II połowy XVII w. Późnobarokowe elementy konstrukcji, ornamenty, a także rzeźby aniołów wykonane zostały w niemodlińskim warsztacie Michaela Kösslera. Późnorokokowe dodatki z kolei wiązać trzeba z opawsko-raciborskim warsztatem Johanna Friedla Starszego. Obraz Wniebowzięcia namalował późnoromantyczny malarz niemiecki Peter Joseph Molitor z Düsseldorfu na zamówienie hrabiego Friedricha II Praschmy, jego matki Joanny z Schaffgotschów i proboszcza niemodlińskiego Carla Ilgnera (o czym mówi mosiężna tabliczka fundacyjna przytwierdzona do ramy obrazu, z napisem w języku łacińskim).