Browar Haase

To ten biały na rogu Krakowskiej i Wilczej?

do Neo[EZN]: Tak Piotrze, to ten. Na dole mieszkał Dimitriuk z rodziną (wejście od Wilczej), a na drugim piętrze mój przyjaciel Stasiu Horobiowski (wejście od Krakowskiej). Od strony podwórka mieszkał pan Ferdek długoletni pracownik politechniki, który był orędownikiem rozruszania biznesu kamieni półszlachetnych na Dolnym Śląsku. Twierdził, że bylibyśmy światową potęgą w wydobyciu i nieźle zarobilibyśmy na eksporcie. Miał w tym domu pracownię w której obrabiał owe kamienie. Chętnie dzielił się swoją wiedzą z nami. To było w latach 70. XX w. Nie wiem jak teraz się ma wydobycie kamieni półszlachetnych w Polsce.
W piwnicy budynku, w kotłowni, mieliśmy ciemnię fotograficzną. Po kilku latach została zlikwidowana przez naszych rodziców, gdyż pewnego dnia ulegliśmy zaczadzeniu, ledwo uszliśmy z życiem.
Widok tego domu od Wilczej

Szkoda, że nie mogę postawić znacznika.

do Wacław Grabkowski: Skoro ma swój numer to wydziel go jako podobiekt terenu fabryki. Wtedy postawisz znacznik.

do ZPKSoft: Dobrze, tak zrobię.

do Wacław Grabkowski: Utworzonemu obiektowi dałabym dwa adresy - jeden jako podobiekt fabryki a drugi to Krakowska 116 i tak bym go nazwała, gdyż domem pracowników fabryki był kiedyś. To określenie podałabym jako nazwę dawną.

W tym budynku mieszkałem od 1947 do 53.Mieszkaliśmy na tzw wysokim parterze w składzie :mama ,mój ojciec- główny mechanik fabryki mydła i gliceryny , mój starszy brat Edek {Dedek) i ja(Czenek). Obok nas mieszkał cytowany p.Ferdek wówczas p Fredek Jankowski ze swoją mamą a moją dalszą ciotką Niką .Na pierwszym piętrze mieszkał dyrektor fabryki p. Faber z żoną i dwoma córkami .Ala była moją narzeczoną :).Mimo panującej biedy mieliśmy cudowne dzieciństwo .Pełna swoboda, wiele przygód ,poszukiwanie "skarbów" w piwnicach gruzów .Po drugiej stronie Krakowskiej stała wielopiętrowa kamienica do cna wypalona.Na rogu Wilczej sterczały kikuty gruzów które były burzone prymitywnymi narzędziami (lina i lewar) . Na tym miejscu siedzą dziewczyny na zdjęciu.
Fabryka była naszym placem zabaw .Znaliśmy każdy zakamarek .Pamiętam pierwszy proszek do prania wyprodukowany w tej fabryce i kierownika warsztatu mechanicznego Ulfika mówiącego po niemiecku .

do czenek: Dziękuję Panu za wspomnienia. Pan mieszkał w tym budynku do 1953 r., a ja właśnie wtedy się urodziłem :)

Podmiana na lepsze.

Ale "łyse" wzgórze!

do Neo[EZN]: W tych latach wywozili stamtąd gruz na budowę drogi, nie pamiętam jakiej. Mocno przycięli wysypisko. Ciekawostka. Za tym drzewem po lewej było drugie, potężne wysypisko, które zepchnęli do rzeki przy browarze.

do Wacław Grabkowski: To wtedy zasypali tę odnogę przy murze?

do Neo[EZN]: Nie, wcześniej, w latach 70. XX w.
Twój komentarz przypomniał mi naszą wyprawę do Wilczego. Byliśmy tam wieczorową porą :) Pamiętam wnętrze twojego samochodu, lubię taki artystyczny nieład :) Wtedy zaliczyliśmy cmentarz św. Bernardyna, rurę nad Oławą, gdzie rozerwałeś sobie nową kurtkę, dach nad Przedmieściem Oławskim, ogródki działkowe, gdzie ma przebiegać tzw. skrót na Biskupin :)
Przy tamtym murze robiłeś foty. Tam była ścieżka prowadząca od ul. Wilczej do kościoła św. Józefa Rzemieślnika czynna jeszcze w latach 70. XX w.

do Wacław Grabkowski: Pisząc o tej odnodze też miałem w pamięci tę wyprawę :) Na ogródkach mieliśmy spotkanie z panem - mieszkańcem a mur przy ulicy Młodej zobaczyłem wtedy pierwszy raz (podobnie jak i kilka innych miejsc - rurociąg, kładkę) -

Zrobiona tego dnia panorama może nie była zbyt ciekawa ale zdążyła nabrać wartości historycznej :)

do Neo[EZN]: Panorama OK. Nowa Papiernia :) Właśnie o to chodzi, foćmy i wrzucajmy i nie przejmujmy się ocenami, a może nabierze wartości coś, co w chwili obecnej nie wydaje się ciekawe.

do Wacław Grabkowski: Otóż to choć wiadomo, że najchętniej wrzuca się to co najciekawsze lub kiedy zdjęcie jest bardzo udane :) Ja jestem przeciwny działaniom typu "wrzuć to lepiej za 5 lat jak się zdjęcie zestarzeje" - lepiej teraz bo "za 5 lat" może już nie być (cokolwiek to oznacza).

Kto to nadaje takie dziwne nazwy obiektom jak "Siedziba firmy ... (jakiejś tam) " ? W tym przypadku jeszcze z błędem, bo firma nazywa się Ekopolmal a nie Ekopomal.

Świetne! Piotrku, dobrze, że cyknąłeś, a ciemnawo było. Tędy po stromej ścieżce przy murze można było przejść do kościoła albo do kiosku z papierosami nieco w lewo od kościoła. W lewo za tymi wierzbami była rzeka, a po prawej przystań wypożyczalni kajaków.

do Wacław Grabkowski: Stroma ścieżka przy murze? Czyli było coś w rodzaju nasypu po którym przechodziło się za mur? Czy nie było może ogrodzenia sąsiedniej działki i dało się przejść do ulicy Krakowskiej?
A ciemnawo było to prawda - wydaje mi się, że godzinę lub mniej przed zachodem słońca ale pora roku fajna, moja ulubiona... :)

do Neo[EZN]: Tak, pod murem był nasyp, jego grzbiet sięgał właśnie podstawy tych podpór. W niektórych miejscach rzeka rozmyła nasyp i można było wczołgać się pod murem na teren browaru. Byłem tam wiele razy. Kiedyś znalazłem na murze od strony browaru żelazną procę i hacele. Pewien pracownik fabryki mydła strzelał stamtąd metalowymi hacelami do kaczek. Posyłał przez rurę ściekową psa, a ten posłusznie przynosił zdobycz.

Oznaczyłem na zdjęciu Promax i Zaklęte Rewiry.

Marka Kondrata tam nie było ? :)

Informacja od pana Urbanka: "Mnie udało się dzięki uprzejmości właściciela zwiedzić ten obiekt. Okazuje się, że są to byłe piwnice fermentacyjne oraz leżakowe browaru Haase, na tym zdjęciu pewnie najstarsza ich część, zbudowana w 1864 roku", piwowar, Andrzej Urbanek.

Ruina to obiekt browaru Haasego, podpalony przez Niemców 26 marca 1945 r. Tam, na całej połaci łąki, gdzie kwitną na biało głogi, była odnoga rzeki Oławy. Także na miejscu białawych hangarów jeszcze w latach 60. XX w. była rzeka. Właśnie z tej ruiny, jako dziesięcioletni chłopiec, przyglądałem się rybom spławiającym się w zatoczce. Akwen wodny został zasypany (w latach 80. XX w.) gruzem z pobliskiego wysypiska.

do Wacław Grabkowski: Czyli ten budynek jest ruiną już od 70 lat?

do Neo[EZN]: Tak. Pod datą 27 marca 1945 r. Peikert notuje: "Ów militarystyczny obłęd kazał wczoraj podpalić browar Haasego przy końcu Offenerstrasse, ponieważ Rosjanie aż tam dotarli. Jak gdyby browar ten był tam tylko dla Rosjan, a nie dla całej ludności”.
Paul Peikert ,”Kronika dni oblężenia. Wrocław 22.I - 6 V 1945”, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 2009, str. 226).

Ile piwa poszło z dymem? Gdyby Ruscy zdobyli ten browar na pewno Niemcom trudno byłoby go odbić :)

do Wacław Grabkowski: No to jest zatem jedyna znana mi wrocławska ruina która nie została odbudowana z wojennych zniszczeń. Uchowała się pewnie dzięki temu, że stoi daleko od ulicy.

Blachy pod płotem do gięcia, giętarka, ustawiam w szczelinie, siedem już leży do spawania, po dwa złote sztuka. Mój pies Maks czeka kiedy pójdziemy na piwo. W wykroku jeden z nas, dzisiaj biznesmen :)

Dodam, że ten płot rozdzielał fabrykę mydła (dzisiaj Cussons) od tej posesji. A jeszcze dziesięć lat temu można było za tym płotem zjeżdżać w zimie na sankach z niewielkiej górki na ogródki.

A jednak dobrze widziałem...

do Neo[EZN]: I dobrze że napisałeś, bo bym uwagi nie zwrócił, a tak to aż aparat do pracy zabrałem.

Ciekawe jaky to uźywa plyn do prania ???? :-).

do vetinari: Z całą pewnością jakiś produkowany tuż obok :-)

do Licho: Dzieky za info :-). I na dodatek- pierwszy raz widze Polska Pralinke, do tej pory znalem naprz. Belgijskie... :-).

do vetinari: Krasnalica musi belgijskich nie kosztować, bo szczupła jest ;-)

do Licho: No, coś w tym jest..ja lubie pralinky...zwlaścza jak tam jest duźo czekolady...:-)

do vetinari: To nie czekolada działa tucząco w pralinkach :-)