Linia Wrocław Psie Pole - Trzebnica wchodziła w skład Kolei Prawego Brzegu Odry (
Rechte - Oder - Ufer Eisenbahn, ROU). Plany budowy linii powstały już w latach 1883-1884. Wówczas planowano poprowadzić ją z Oleśnicy, dalej przez Trzebnicę do Żmigrodu lub Prusic, ze względu na lokalizację kopalni węgla brunatnego. W roku 1884 proponowano, aby trasa linii przebiegała z Wrocławia Psiego Pola do Trzebnicy, a następnie przez Uraz, Wołów, Ścinawę, w kierunku Szczecina. Celem zaś takiego projektu miało być uniezależnienie się od Kolei Górnośląskiej (
Oberschlesische Eisenbahn, OSE). Powyższego planu jednak nie udało się zrealizować, gdyż na drodze stanęło wcześniejsze otrzymanie koncesji na budowę przez Kolej Wrocławsko-Świebodzicką (
Breslau - Freiburger Eisenbahn, BrFr). Dzięki staraniom Trzebnicy i Prusic od roku 1878 podjęto prace nad projektem przebiegu i później budowy linii o znaczeniu lokalnym. Trasa miała przebiegać z Wrocławia przez Trzebnicę do Prusic, ale ostatecznie zadecydowano o tym, iż Trzebnica pozostanie stacją końcową. Linię wybudowano w 1886 roku, z państwowych środków finansowych. Otwarcie było dwuetapowe - do listopada 1886 roku otwarto odcinek Wrocław Psie Pole (
Breslau Hundsfeld) - Brochocin (
Gros Totschen) o długości 15,6 km, a pierwszy pociąg wjechał na dworzec w Trzebnicy (
Trebnitz) dnia 1 grudnia 1886 roku. Ostatecznie przebieg trasy przedstawiał się następująco:
- Wrocław Psie Pole (Breslau Hundsfeld)
- Wrocław Zakrzów (Sacrau)
- Wrocław Pawłowice (Pawelwitz)
- Pasikurowice (Paschkelwitz)
- Siedlec Trzebnicki (Sedlitz)
- Brochocin Trzebnicki (Gros Totschen)
- Trzebnica (Trebnitz)
W latach 70. przewozy kolejowe drastycznie malały, a w tym okresie prędkość handlowa na tym odcinku wynosiła 20 km/h. W latach 80. przeprowadzono częściowy remont linii podwyższając równocześnie prędkość handlową do 50 km/h dla pociągów pasażerskich i 45 km/h dla składów mieszanych. W latach 1984-1988 kursowało do Trzebnicy do siedmiu par pociągów na dobę, w tym jeden prowadzony podwójną trakcją lokomotyw SP45. Od roku 1988 jednak regres przewozów na linii był już znaczny - w latach 1990-91 kursowały już tylko dwie pary pociągów pasażerskich na dobę, w tym jeden pasażersko-towarowy. Ostatecznie linię zamknięto dla ruchu pasażerskiego w czerwcu 1991, pociągi towarowe zawieszono w 1999 roku, ostatni pociąg PKP pojawił się na linii w 2002 roku. Od tego momentu linia dzierżawiona była przez Dolnośląskie Koleje Regionalne Sp. z o.o., które organizowały przejazdy okolicznościowe własnym taborem i planowały wznowienie ruchu pasażerskiego na tej linii. W roku 2006 PKP wypowiedziało umowę z DKR i postanowiło zlikwidować linię. Ostatni, pożegnalny przejazd DKR miał miejsce 7 października 2006. Tymczasem po długich rozmowach linia została przejęta 11 października 2007 przez zarząd województwa dolnośląskiego. Samorząd podjął się jej remontu i 20 września 2009 roku reaktywowano przewozy pasażerskie.
więcej
