Łukasińskiego 10

W kamienicy nr 10 (tuż obok przechodzących osób) w latach 50-60, funkcjonowała mała drukarnia.W zasadzie zakład pieczątkarski. To dość dziwne, w tamtych realiach- prywatny…

Myślę, że dość dobrze poznałem tę ‘’manufakturkę’’. Brat pracujący w drukarni przy Piotra Skargi, przez dwa lata pracował na pół etatu także tutaj. Stąd, ‘’po domu walały się’’ czcionki z wieloskładnikowego stopu ołowiu i z m.in. antymonem. Wyrobiono mi nawet pieczątkę - nazwisko, imię i adres. Koniec. Urzędowe papiery musiały być - jasne. Tylko, wtedy. Czy dostęp do tzw. danych wrażliwych (określenie współczesne) miał ‘’każdy Rzemieślnik’’…

Nie miałem zamiaru ‘’dzielić włosa na czworo’’. Szwagier i Jego Koledzy (lwowiacy) pracowali we wszystkich wrocławskich drukarniach. Także na Oławskiej. Widziałem te wielometrowe maszyny drukarskie. Imponujące ‘’mastodonty’’. Czcionki to drobiazg, przy składaniu część zawierusza się. Pieczątki metalowe, twarde z Orłem, to zupełnie inna historia.

do Anneob: Nic dziwnego.Pieczątki wyrabiali prywatni rzemieślnicy.Rzemieślnik przyjmował zlecenie na pieczątkę z kompletem urzędowych dokumentów.Urzedy panstwowe,firmy państwowe, lekarze czy stacje diagnostyczne robiły pieczatki w prywatnych zakładach.Do kazdego zrealizowanego zlecenia właściciel musiał trzymać urzędową dokumentację.Luki w papierach mogły się skończyć wyrokiem.

do Anneob: Jakie dane wrażliwe?Po prostu urząd wystawiał pismoze obywatel ma prawo wyrobiść sobie pieczątkę o treści.Tylko wybrani rzemieślnicy mieli prawo robić pieczęcie okragłe i pieczecie z orłem.Na Piotra Skargi była maszyna rotacyjna do drukowania gazet.Pojedyncze czcionki to raczej na Oławskiej gdzie była drukarnia dziełowa i mieli maszyny typograficzne.Druk typo btył także z wykorzysrtaniem technologi linotypowej.(nie pojedyncza czcionka ale cały wyraz kub zdanie było na jednym kawałku metalu)Stop drukarski ma specjalną właściwoś,w końcowym etapie stygnięcia się rozszerza aby dokładnie wypełnić formę.