†

Cmentarz św. Bernardyna

Cmentarz św. Bernardyna na Tarnogaju

Trochę pewnie ważyła. Przy odwracaniu płyt najbardziej nie lubię momentu kiedy na wszyskie strony rozłażą się robale a zwłaszcza prosionki które są trochę obrzydliwe :)

do Neo[EZN]: Z tą się trochę namordowałem, ale i tak bym jej nie odpuścił :) Tu robactwa o dziwo nie było :) Plułem sobie w brodę, że tym razem nie wziąłem do plecaka Fotopolanina szczotki ryżowej, żeby bez problemu sprawdzić, czy jest tu jakiś napis czy też nie. Patyk to nie szczotka, ale upewniłem się, że nic tam już nie ma.

do Neo[EZN]: Nie wiedziałem że te robale to prosionki. Zawsze mówiłem na nie "trylobity" z racji pewnego podobieństwa. Dla mnie bardziej obrzydliwe są cmentarne "tramwaje" czyli kowale bezskrzydłe.

do Marek Kuliński: Ja z kolei na prosionki mówiłem "pancerniki" :)

do Marek Kuliński: Prosionki często są mylone ze stonogami murowymi.

do Cristoforo: Dla mnie to też pancerniki i uważam że są milutkie :)

W AB z 1930 roku jest Emma Wieczorek (bez podanego panieńskiego nazwiska) wdowa, zamieszkała przy Sonnenstr. 4.

do Neo[EZN]: Ale czy Sonnenstr. to parafia tego cmentarza?

do † ☻: No właśnie nie...

A czy ten cmentarz nie należał może do parafii św. Trójcy (róg Pułaskiego i Traugutta) ?

do Neo[EZN]: Do św. Bernardyna.

Budowa parku.

Ta część cmentarza była dla mnie dzikimi polami poza moją ojczyzną, tzn. Wilczym Kątem. W latach 60. rzadko tutaj się zapuszczałem z tego powodu, że trzeba było przebiec przez tory. Pamiętam aleję główną i nagrobki, ale tu nie było chłopaków, którzy niejako codzienną zabawą odrealniali ten smutny teren. Tutaj było inaczej niż przy cmentarzu Bernardyna przy Krakowskiej, gdzie paliliśmy ogniska, skakaliśmy z pomników, łapaliśmy króliki, syciliśmy się przesmacznymi owocami z dzikich drzew owocowych, biliśmy się na kasztany :)

do Wacław Grabkowski: A to może będziesz wiedział czy w 1 min i 30 s filmu widać cmentarz św. Bernardyna? Jeżeli tak to stary czy nowy? To film duda ale nie zauważył mojego pytania.

do Neo[EZN]: Obejrzałem kilka razy. Do starego cmentarza przy Krakowskiej mi nie pasuje. Zachodnia ściana pomników, przylegająca do ul. Pięknej była zupełnie inna, wyróżniała się bogatą ornamentyką i większym zróżnicowaniem formy. (Kiedyś Piękna, od zerwanego wiaduktu dochodziła do Krakowskiej). Pamiętam, że wspinałem się na monumenty po kielichach kwiatów, a później pokonywałem całą „trasę” po spiczastych szczytach. Wszystkie pomniki posiadały tablice nagrobne.
Bywałem na cmentarzu przy Bogedaina, ale nigdy nie widziałem tam okazałych pomników, co nie wyklucza, że takowe były. Tamten cmentarz przy Krakowskiej nie miał dla mnie tajemnic, ale tego do końca nie poznałem.