Kościół św. Józefa

Wybudowany w stylu gotyckim kościół nosił pierwotnie wezwanie św. Wita, legendarnego chłopca, którego mieli żydzi zabić w mordzie rytualnym, by jego krew użyć na macę (była to jedna z licznych nie mających pokrycia w faktach legend rozpowszechnionych w wiekach średnich).
W XVII w. ten wciśnięty między dominikańskie świątynie św. Wojciecha i św. Katarzyny kościółek został przebudowany w stylu baroku i 16 maja 1667 r. konsekrował go biskup Franciszek Neander, który zmienił mu patrocynium na św. Józefa. W świątyni obok wielkiego ołtarza z fundacji Adama Dobrodinskiego znajdowały się jeszcze ołtarze dedykowane św. Józefowi i św. Annie. W 1717 r. obiekt został ponownie przebudowany, tym razem przez mistrza Benedykta Millera. Prace finansował handlarz win, Piotr Zerbst, który wyłożył na to 500 dukatów.
Dom Boży służył wiernym aż do czasu pruskiej sekularyzacji klasztorów i dóbr kościelnych zarządzonych w 1810 r. przez władze pruskie. W 1811 r. został zamknięty i założono w nim magazyn. Niszczejące mury świątynne w 1909 r. planowano wyburzyć. Jednak ocalały one szczęśliwie.
Dopiero niszcząca moc jaką rozpętała II wojna światowa spowodowała, iż wiosną 1945 r. podczas ciężkich sowieckich nalotów na Wrocław wnętrze świątyni zupełnie wygorzało. Zaraz po wojnie wobec zniszczenia kościoła św. Wojciecha i stosunkowo małego uszkodzenia św. Józefa przejął on chwilowo funkcje parafialne. Obecnie odbudowany w latach 1961-1962 według projektu Jerzego Rzepeckiego kościółek św. Józefa został połączony z kościołem Dominikanów i pełni rolę kaplicy bocznej.
Od pięciu z górą stuleci niewielki kościół św. Józefa we Wrocławiu wpisuje się w złożoną historię Śląska, gdzie przenikały się, często skonfliktowane ze sobą żywioły, polski, czeski i niemiecki. W tej zaś świątynce gromadzili się do początku XIX w. na modlitwach polskojęzyczni mieszkańcy Wrocławia, stąd też zwano ją kościołem polskim.

Autor : Piotr Stefaniak -

http://www.nowezycie.archidiec...a_strona/numery/032005/07.html