Wybory parlamentarne 4.06.1989

Pierwsze wolne wybory w powojennej Polsce odbyły się 4.6.1989. Jakkolwiek przyjęta przy Okrągłym Stole ordynacja nie pozwalała na całkowicie wolne (zgodne z wolą wyborców) obsadzenie Sejmu i Senatu, ale były to pierwsze od pół wieku wybory, których nikt nie sfałszował.
We Wrocławiu działała Wojewódzka Komisja Wyborcza obejmująca swoim zasięgiem całe województwo wrocławskie (to "małe", bo wtedy Dolny Śląsk podzielony był na cztery województwa). Działał też społeczny Komitet Obywatelski pod kierownictwem Adolfa Juzwenki (późniejszego szefa Ossolineum), który desygnował do bieżącej działalności Rafała Dutkiewicza (późniejszego prezydenta Wrocławia). Członkowie Komitetu Obywatelskiego otrzymali od oficjalnej Komisji Wyborczej mandaty tzw. mężów zaufania, które uprawniały ich do wstępu do tych komisji podczas trwania wyborów, a także w czasie liczenia głosów po zamknięciu lokali wyborczych. Zapobiegło to ewentualnym próbom fałszowania wyników na wszystkich szczeblach wyborów. Drugim ważnym elementem podczas tych wyborów było zastosowanie komputerów do zliczania głosów. Komitet Obywatelski miał chyba ze cztery komputery, na których zliczano napływające wyniki, natomiast ten sam program na dwunastu albo szesnastu komputerach pracujących w budynku Urzędu Wojewódzkiego przyjmował dane wprost z obwodowych komisji. Oczywiście nie było wówczas mowy o internecie, dane wklepywane były przez operatorki.
Województwo wrocławskie, dzięki zastosowaniu tej rewolucyjnej na owe czasy technologii uporało się ze zliczaniem głosów prawdopodobnie najszybciej ze wszystkich i jeszcze w nocy z 4 na 5 czerwca protokoły z wynikami z Wrocławia dojechały w milicyjnej eskorcie do PKW do Warszawy.