Kapliczka

Kiedyś, na innej Stronie, stanowczo sprzeciwiano się zakładaniu ‘’obiektu’’, gdy zawierał jedno zdjęcie. A nawet 3. Mam pytanie do Zarządzających Stroną. Przykładowo. Jestem w miejscowości A, na ulicy B. W wykazie (np.) kamienic nie ma tej, którą chcę zamieścić. Wiem, że dysponuję tylko jednym zdjęciem tego obiektu. Czy wtedy jest obowiązek ‘’założenia obiektu’’, dla jednego (może 2) zdjęć. Z góry dziękuję.

Czy mam rozumieć, że jest to oficjalne stanowisko Administracji Strony?

OK. ‘’Zadziałały stare ograniczenia’’… Nie chciałbym być posądzany o lenistwo (od początku). Dziękuję Wszystkim za wyjaśnienia :)

Przerażające, co się niektórym w głowach roi...

do Anneob: Jestem gorącym zwolennikiem zakładania nowego obiektu niezależnie od ilości posiadanych zdjęć.

do Anneob: Powiem więcej - kiedyś na stronie były obiekty bez zdjęć, które potem się były uzupełniane.

do Anneob: Dopiero teraz przyjrzałam się zdjęciu - świetne! Autorstwo się zgadza?

do Anneob: Może to było niegrzeczne, ale ja bez pytania zakładałem już takie obiekty dla jednego zdjęcia :-)

do Anneob: Znam to miejce, zdjęcie jest niesamowite. Niezwykle historyczna ostrość, a ponadto fakt, że opieka i miłosierdzie nie ustają w czasie wojny, a nawet w zmontowanym nam, przez Ruskich i zdrajców rodzimych, państwa pod tytułem PRL.
Otwiera we mnie tę część świata, w której nie byłem, ale otarłem się o nią nieco.
Urodziłem się na wschodzie Wrocławia i to, cunchące spalenizmą po niemieckiej brutalności miasto, omijałem jak największym łukiem. Kiedyś jednak musiałem z śp. Ojcem jechać Traugutta do młyna Maria, aby zmielić pszenicę. W drodze powrotnej ujrzałem coś dobrego - głowy koni nad wjazdem do kamienicy.
To właśnie ta brama prowadzi do tej ochronki?

do Anneob: Dzięki.
Zacny dokumentalisto, ile mają lat te dzieci?
Pytam dlatego, że miałem kiedyś spotkanie w jakiejś bibliotece w 2004 r. we Wrocławiu.
Kiedy czytałem fragment swojej powieści "Dzieci z Wilczego Kąta", gdzie bohater Wilek, syn Rosjanina i Niemki dominuje w narracji, odezwał się ktoś z sali, oznajmiając, że "dzieci Festung Breslau to bękarty" i jest ich wiele.
Ja wszystkie dzieci kocham, ale chciałbym wiedzieć, czy są wśród nas, wrocławian, dzieci Festung Breslau.

do fck: Też jestem za. Podejrzewam, że brak obiektu zniechęca wielu do zamieszczenia zdjęcia - szczególnie początkujących zmagających się z rozlicznymi problemami.

do Anneob: Regulamin FP: §17. Zdjęcia przypisuje się do odpowiednich obiektów (adresów). Jeśli przestawiają obiekt, którego nie ma na stronie, wówczas należy taki obiekt utworzyć. Definicją obiektu na Fotopolsce jest odpowiednik komputerowego folderu, tj. zbiór zdjęć lub innych materiałów tematycznie ze sobą powiązanych.

- wynika z tego, że jeśli masz zdjęcie do którego nie ma obiektu, to należy taki obiekt utworzyć. Ilość zdjęć nie ma znaczenia.

do Dana : Oczywiście, nie :) Zdjęcie wykonał Fotograf wielkoformatowym aparatem z Foto Mimozy. Wtedy była ciekawa tendencja do rozmywania brzegów zachowując perfekcyjną ostrość (z tzw. mgiełką) głównego tematu. Wczoraj przeoczyłem ‘’zmianę’’ autora. To było Przedszkole m.in. mojego rodzeństwa, kolegów i koleżanek oraz moje. Ksiądz Lewandowski- Honorowy Bonifrater był mocno represjonowany a na zdjęciu nie utrwaliły się niestety, Siostry Szarytki. Kapliczka przetrwała nawet powódź. Nie przetrwała nowej rzeczywistości…

do atom: Moją ‘’kulą u nogi’’ było przekonanie, że nie należy mnożyć bytów (na innym portalu). Nawet kiedyś, już na FP, zrzucono mi, że utworzyłem obiekt już istniejący.

do Anneob: Wpadki się zdarzają, nie myli się tylko ten, który nic nie robi :-)

do Wacław Grabkowski: W tamtym czasie do przedwojennej Ochronki a po wojnie Przedszkola, można było wejść tylko przez bramy kamienicy nr 20-20a, od Prądzyńskiego. Wejście od Traugutta, nie było możliwe. Kamienica nr 97 z bramą i końskimi głowami (także 95) prowadziły do przedwojennej firmy transportowej ograniczonej kamienicami, szopami itp. Po wojnie, działały tu warsztaty i mały zakład mechaniczny. Na końcu długiego podwórza stały małe budynki i mur. Przejścia nie było. Po latach wyburzono przybudówki, mur i oczyszczono miejsce po kamienicach 14-16 na którym, funkcjonował przez kilka powojennych lat, niesamowity wręcz ‘’slums mieszkalny’’. Wtedy ‘’przejście się zrobiło’’. Tyle, że nie było już Przedszkola…

do yani:

do yani:

do Wacław Grabkowski:
Bez komentarza, ale widzę, że powraca piątkowa tradycja.

Jak widać, ktoś się w końcu ''ulitował'' nad Tą Kapliczką :))

do Anneob: Kapliczka i to miejsce są fascynujące dzięki Twojemu zdjęciu

do Anneob: Szkoda, że Madonna z Dzieciątkiem zaginęła. Jednak jest zdjęcie i można odtworzyć :)
Wrocławskie ASP ma mocnych rzeźbiarzy, ale kto to załatwi?
Wydaje mi się, że to jest jedyna kapliczka na Przedmieściu Oławskim.
W Warszawie jest ich więcej.

do Anneob: Dziękuję za te cenne informacje i przemyślenia. Na Przedmieściu Oławskim zamieszkałem wraz z rodziną dwadzieścia dwa lata temu. Urodziłem się na wschodzie Wrocławia i za tamtą moją "Litwą"
nadal tęsknię. Mimo łezki w oku staram się także skrupulatnie dokumentować przemiany jakie tam zachodzą od lat. Postać świata mojej młodości już zanika, jednak ulica Wilcza nadal jest taka sama. Kiedyś po bruku deszczowej ulicy śmigały moje stopy...

do Anneob: Wilczy Kącie, Ojczyzno moja :)

do Wacław Grabkowski: Są tam zdjęcia nie tylko moje :) Nawet starsze. W zasadzie nie wiadomo, kiedy i dlaczego zniknęła Madonna z Dzieciątkiem. Przetrwała Powódź 97. Kiedy oglądałem reportaż M. Wiernikowskiej, gdy wraz z wojskiem wpłynęła amfibią na teren podwórka Przedszkola, Kapliczka była w dobrym stanie. Mieszkający w pobliżu Kolega Stasiu Z. (jest wraz z moim Bratem na zdjęciu z 47r.) twierdzi, że Wizerunek przetrwał do początku lat 2000. Dekonstrukcja struktury, rabunek czy wandalizm

do Wacław Grabkowski: Problem jest nieco bardziej złożony. Bogate, pruskie, pyszne Miasto stworzyło enklawę dla Sierot. Przytułek-ochronkę i powierzyło tę Instytucję ewangelickim Siostrom. Te, postarały się stworzyć na murze rodzaj kapliczki. Zamówiły wizerunek symbolizujący Opiekę Boską nad najsłabszymi. Wykonano (zapewne wzorując się na innych dziełach sztuki) odpowiedni ‘’obraz’’. Prawdopodobnie porcelanową (fajansową), barwioną i glazurowaną płaskorzeźbę. Zakonnice i Dzieci miały już teraz swój Ołtarzyk przy którym mogły rano śpiewać …‘’Kiedy ranne wstają Zorze’’… Było to kontynuowane także za Szarytek i po wojnie. Wspaniały ksiądz Lewandowski - Honorowy Bonifrater, sprawujący w latach 40 opiekę duchowną nad Przedszkolem, był szykanowany i ‘’zesłany na prowincję’’. Gdy ja w początkach lat 50 byłem przedszkolakiem, nie było już Sióstr a jedynie kilka Autochtonek. Przedszkole państwowe. Jednak Wychowawczynie prowadząc nas na podwórze (rano) przed Kapliczką zgodnie, śpiewano ‘’Kiedy ranne... Informowano nas, że to jest Świętość (choć poniemiecka). Sądzę, że jak zwykle można liczyć wyłącznie na oddolną, lokalną i spontaniczną inicjatywę kilku Osób, które zapełniły wnętrze Kapliczki, czym potrafiły i czym mogły dysponować. Może były Wychowankami tego Przedszkola i pamiętały ile serca i dobrego zaznały w tym miejscu. O ile wiem, Przedszkole od dawna nie istnieje. Brak ‘’pana’’. Nie liczyłbym na jakiekolwiek zaangażowanie oficjalne w ‘’odbudowę’’ Kapliczki. Dla Wydziału (akurat) Ceramiki byłby to żaden problem. Koszty znikome. Jednak w obecnej ‘’atmosferze’’ to mało prawdopodobne. Ktoś by musiał zlecić. Mamy w naszym społeczeństwie ludzi, którzy zalecają stosować ‘’obróbkę skrawaniem’’ wobec nielubianych grup. Szczególnie katolików (może też ewangelików, prawosławnych czy protestantów). Na pewno nie, względem Islamu czy Starozakonnych bo wiedzą czym by to im osobiście groziło. Przykłady np. z Francji. W warszawie to zupełnie inna sprawa. Tam, tysiące miejsc uświęconych krwią Polaków nie da się już tak ‘’ukryć’’. Tu straszne tragedie rozgrywały się 44-45r. pomiędzy naszymi dwoma najeźdźcami.

do Wacław Grabkowski: Dziękuję za piękny opis Swojej Małej Ojczyzny. Tylko co z tą Litwą :) Ja wychowałem się w rejonie ulic Prądzyńskiego- Łukasińskiego- Mierniczej-Komuny, Kościuszki i nieco szerzej. Jak tylko mogliśmy ‘’uciekaliśmy w przyrodę’’. Była blisko. Odra, Oława, mosty, plaża, Wappenhof, Przeprawa, Stadion. Na wygrodzonych wysokimi murami podwóreczkach, bawiliśmy się głównie jako małe dzieci. Mimo smrodu z ocynkowanych kubłów na śmieci. Potem ‘’grasowali tam Wilhelm Tell , Robin Hood i Zorro’’ :)))

do Wacław Grabkowski: No tak :)) Ja miałby nie lada problem. Musiałby się niejako ‘’rozedrzeć’’ na kilka miejsc w Polsce…

Ciekawy kolor kapliczki.