Kamienica "Pod Srebrnym Hełmem"

Barokowa 4-kondygnacyjna k. szczytowa, założona na planie prostokąta, o 2-traktowym układzie rzutu, powstała zapewne w latach 80. XVII w., być może z inicjatywy ówczesnego właściciela Martina Maximiliana von Knobelsdorfa. Dekorację fasady wykonali najpewniej artyści zatrudnieni przy rezydencjach książąt wirtemberskich przy ul. W. Stwosza 32 i 35 i domu ks. Anny Sophii von Wurttemberg. Wnętrza k. oraz parterowa partia fasady zostały przebud. w XIX w. W 1945 zniszczeniu uległo wnętrze, ale jeszcze w 1956 istniały na piętrze w trakcie frontowym stropy z dekoracją sztukatorską o motywach roślinnych. Kamienica została odbud. w latach 1969-73 wg proj. Anny Guerquin, z przeznaczeniem na funkcję biurową. Zachowano fasadę, ale nie odtworzono d. charakteru wnętrz. Oryginalne godło domu - kam. rzeźba hełmu - znajduje się w zbiorach MM, a w elewację wmurowano kopię.

Czteroosiową fasadę wieńczy 2-kondygnacyjny szczyt flankowany wolutowymi, pokrytymi roślinną dekoracją spływami, artykułowany kompozytowymi pilastrami wielkiego porządku wspierającymi rozerwany odcinkowy tympanon z umieszczonym pośrodku antykizującym popiersiem. Pola międzyokienne pięter ozdobiono piast, dekoracją sztukatorską, na poziomie I piętra o motywach panoplii, a na 2 wyższych piętrach w formie kwiatowo-owocowych pęków. Nad oknami I i II piętra umieszczono odcinkowe i trójkątne tympanony. Pierwotna kolorystyka fasady bazowała na kolorze jasnozielonym (płaszczyzna ściany, detal sztukatorski) i czerwonym (tło detalu, pola naczółków). Polichromowany byt także detal kamienny.

Wojciech Brzezowski