Ulica Ludwisarska

Nieistniejąca już dziś ulica Ludwisarska w XIX wieku ulica nosiła nazwę "Tylnej" (w odróżnieniu od ulicy "Przedniej", obecnego Wybrzeża Wyspiańskiego) zaczynała się od ulicy Norwida i do pierwszych lat XX wieku łączyła się z ulicą Nehringa, ale po wytyczeniu ulicy Cesarskiej (dzisiejszej osi Placu Grunwaldzkiego) dochodziła już tylko do niej. Później zmieniono jej nazwę na Jaskółczą Groblę (Schwalbendamm). Biegła pomiędzy Wrońskiego a Janiszewskiego, równolegle do nich. Swoją powojenną nazwę ulica zawdzięczała istniejącej tu na posesji nr 18 od 1844 do lat 60. XX wieku ludwisarni. Co ciekawe, Zygmunt Antkowiak w swojej książce o ulicach i placach Wrocławia pisze, że ludwisarnia ta prowadzona była przez te sto lat przez rodzinę Polaków Kozłowskich, tymczasem zachowana

http://fotopolska.eu/69908,foto.html

kopia reklamy firmy Schlesische Glockengießerei, tj. "Sląskiej Odlewni Dzwonów" podaje jako prowadzących biznes "A. Geittner Söhne" (synów A. Geittnera, jak należy przypuszczać, a więc raczej nie Kozłowskich)...Pomiędzy rokiem 1967 a 1971 zachodni odcinek uliczki zmienił bieg: straciła ona połączenie z osią placu grunwaldzkiego i połączono ją z Wybrzeżem Wyspiańskiego. Ulica Ludwisarska znikła z map Wrocławia kilka lat później, nie ma jej już w 1977.