Zespół dawnej kopalni ,,Ludwik” składa się z zabudowy dawnego zakładu górniczego.
Jego początki sięgają lat 50. XIX wieku, a do eksploatacji pokładów górniczych przystąpiono w 1873 roku. Rozbudowa kopalni obejmująca kompleks powierzchni zakładu trwała od lat 70. XIX wieku. Największa rozbudowa i modernizacja była przeprowadzona na początku XX wieku. W tym okresie stosunkowo mała kopalnia została przekształcona w duży zakład produkcyjny. Dokonana rozbudowa zmieniła pierwotny XIX-wieczny układ przestrzenny i wyeksponowała nowe budynki o historyzującej formie architektonicznej.
Zespół zabudowań pochodzący z lat 1910–1918 utworzył najbardziej charakterystyczną część kopalni ,,Ludwik”, wyraźnie wyróżniającą się pod względem architektonicznym. Zespół ten obejmuje następujące budynki: cechowni-łaźni-szatni, biurowca, łaźni i szatni, maszynowni szybu ,,Konrad” i halę warsztatu ślusarskiego z kuźnią.
Budynek cechowni-łaźni-szatni (obecnie magazynowo-produkcyjny) znajduje się w pn.-zach. części zespołu, powstał około 1910 roku, zbudowany jest w konstrukcji murowanej na niesymetrycznym rzucie zbliżonym do prostokąta. Główna część budynku jest symetryczna, 3-kondygnacyjna, podpiwniczona, kryta dachem łamanym o konstrukcji stalowej, otwory okienne prostokątne, przebudowane.
Budynek biurowy (obecnie magazynowo-produkcyjny) zlokalizowany jest w pn.-zach. części zakładu. Powstał ok. 1913 roku, zbudowany w konstrukcji murowanej, na rzucie zbliżonym do prostokąta, 3-kondygnacyjny, z podpiwniczeniem i dachem o konstrukcji drewnianej, otwory okienne w większości są przebudowane.
Budynek łaźni-szatni (obecnie magazynowo-handlowy) zlokalizowany jest w pn.-zach. części zespołu. Powstał około 1918 roku, zbudowany w konstrukcji murowanej, na rzucie złożonym z dwóch prostokątów, 2-kondygnacyjny, z w większości przebudowanymi otworami okiennymi.
Budynek maszynowni szybu ,,Konrad” (później szybu ,,Tadeusz” hala IV) zlokalizowany jest w pn. części zespołu. Obiekt powstał w 1912 roku, zbudowany w konstrukcji murowanej, na planie zbliżonym do kwadratu z 2 ryzalitami, bryła półtora kondygnacyjna, podpiwniczona, dach w konstrukcji stalowej.
Hala warsztatu ślusarskiego z kuźnią (obecnie hala III) jest zlokalizowana w pn.-zach. części zespołu, budynek powstał w 1912 roku, zbudowany w konstrukcji stalowo-szkieletowej z wypełnieniem z cegły, wzniesiony na planie prostokąta, bryła zwarta półtora kondygnacyjna, symetryczna, nakryta dachem łamanym.
Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH
W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012
