Czerwone Wierchy

Czerwone Wierchy (słow. Červené vrchy) – masyw górski znajdujący się w ciągu głównego grzbietu Tatr Zachodnich. Biegnie nim granica polsko-słowacka. Położony jest nad dolinami: Cichą, Tomanową, Tomanową Liptowską, Kondratową, Małej Łąki i Miętusią i Kościeliską.

Czerwone Wierchy składają się z czterech szczytów. Od zachodu ku wschodowi są to:
Ciemniak – 2096 m
Krzesanica – 2122 m
Małołączniak – 2096 m
Kopa Kondracka – 2005 m

Są one rozdzielone trzema przełęczami:
Mułowa Przełęcz – 2067 m, między Ciemniakiem a Krzesanicą
Litworowa Przełęcz – 2037 m, między Krzesanicą a Małołączniakiem
Małołącka Przełęcz – 1924 m, między Małołączniakiem a Kopą Kondracką.

W masywie Czerwonych Wierchów znajduje się wiele jaskiń, w tym największe w Tatrach:
Jaskinia Marmurowa
Jaskinia Mała w Mułowej
Jaskinia Miętusia
Śnieżna Studnia
Jaskinia Wielka Śnieżna (otwór Wielka Litworowa)
Jaskinia Wysoka – Za Siedmiu Progami.

Nazwa Czerwonych Wierchów pochodzi od czerwono-brązowej barwy ich stoków, jaką nadaje im roślina o nazwie sit skucina, która jesienią, a często już w połowie lata przebarwia się na czerwono.
Z odsłoniętych na całej długości grzbietów i szczytów Czerwonych Wierchów roztaczają się rozległe widoki. Tereny te są stosunkowo łatwo dostępne i w sezonie letnim nie stwarzają dla turysty problemów technicznych. (fantom)