Jaskinia Mroźna

askinia Mroźna – jaskinia we wschodnim zboczu Doliny Kościeliskiej w Tatrach, w masywie Organów, 120 m ponad dnem doliny. Wejście do jaskini znajduje się na wysokości 1100 m n.p.m., a otwór wyjściowy na wysokości 1112 m n.p.m. Całkowita długość jaskini wynosi 773 m.
Jaskinia jest udostępniona turystycznie od początku maja do końca października. Od 1959 roku jest oświetlana elektrycznie za pomocą agregatu spalinowego jako jedyna z polskich jaskiń tatrzańskich. Także jako jedyna wymaga zakupu biletu wstępu. Zwiedzanie trwa od 20 do 40 minut i rozpoczyna się od otworu północnego położonego 120 metrów nad dnem Doliny Kościeliskiej.

Jaskinia jest praktycznie pojedynczym korytarzem i w skali Tatr należy do jaskiń małych. Jest to typowa jaskinia o rozwinięciu poziomym powstała na skutek przepływu wód podziemnych Kościeliskiego Potoku.

Początkowe 10 m to sztuczny tunel z żelbetonową obudową, który doprowadza do korytarza, a następnie, po 25 metrach, do kamiennych schodów. Dalej korytarz ma kształt wysokiej szczeliny i nosi nazwę Cmentarzysko Nacieków. Idąc nim, po 20 metrach dochodzi się do następnych schodów. W bok odchodzi nieudostępniony turystycznie korytarzyk z niewielkimi stalaktytami i stalagmitami. Szlak prowadzi przez schody do korytarza Zwalisko, którego dno pokrywają wielkie głazy. Dalej znajdują się następne schody doprowadzające do Białego Chodnika o ścianach pokrytych zniszczonym mlekiem wapiennym. Stąd idzie się do Komory Złomisk i schodami do Wielkiej Komory. Jest to największa sala w jaskini, ma wymiary 25 × 10 m i wysokość do 10 m. Odchodzą od niej nieudostępnione turystycznie korytarzyki. Z Wielkiej Komory szlak prowadzi obok nacieku o nazwie Zasłona (po lewej stronie) do miejsca, w którym po prawej stronie widać Sabałowe Jeziorko. Jest to największy, lecz sztucznie utworzony zbiornik wodny w jaskini. Następnie idzie się przekopem wykonanym w latach pięćdziesiątych. Dochodzi się nim do korytarza w kształcie szczeliny. W bok znajduje się niewielka sala ze stalaktytami i stalagmitami. Główny korytarz prowadzi dalej do Ogródka. Jest tu skupienie stalagmitów sporych rozmiarów, w większości sztucznie poustawianych na namulisku. Za Ogródkiem znajduje się kolejny przekop wykonany w 1937 roku. Stąd korytarzem o kształcie szczeliny dochodzi się do Pochyłej Sali. W bok odchodzi tu nieudostępniony turystycznie, niedawno odkryty ciąg do Wiszącego Korytarza. W najniższym miejscu Pochyłej Sali (schodzi się do niej metalowymi schodami) znajdują się Piaskowe Stawki. Dalej przez kolejny przekop dochodzi się do Komory Wstępnej (od tego miejsca zaczęto eksplorację Mroźnej). Stąd po przejściu korytarzem 40 metrów[4] wychodzi się z jaskini.
wikipedia (fantom)