Szkoła Domowej Pracy Kobiet (znana również jako Szkoła Gospodarcza, Szkoła Gospodarstwa Domowego lub Zakład Kórnicki) została założona 24 czerwca 1882 r. przez Jadwigę z Działyńskich Zamoyską. Była to pierwsza szkoła gospodarcza dla kobiet na ziemiach polskich.
Maria Zamoyska w swoich wspomnieniach odnośnie pierwszych siedzib Szkoły Domowej Pracy Kobiet napisała:
„W Kórniku miałyśmy w jednym domu kuchnię i jadalnię, w drugim sypialnię, a w trzecim, tzw. Klaudiówce […] miałyśmy z lewej strony wchodząc tkalnie, a z drugiej strony na prawo szwalnię...".
Szkoła Jadwigi Zamoyskiej zyskała poparcie władz kościelnych oraz duże zainteresowanie w społeczeństwie. Stała się jednak niewygodna dla zaborcy. Z tego też powodu 1 grudnia 1885, rodzina Zamoyskich na mocy tzw. rugów pruskich została zmuszona do opuszczenia swojej siedziby. W 1886 dobrze już zorganizowana szkoła w Kórniku została przeniesiona do Lubowali na Spiszu, a następnie do Kalwarii Zebrzydowskiej, Zakopanego, wreszcie do Kuźnic .
Po zakończeniu I wojny podjęto próbę odtworzenia szkoły. Stworzono filię szkoły Kuźnickiej w Kórniku, gdzie odbywały się dwuletnie kursy pracy domowej.
Budynkiem, w którym odbywały się zajęcia była oficyna wschodnia znajdująca się na Podzamczu.
