Fortyfikacje bastionowe

Fortyfikacje bastionowe  wzniesiono na planie prostokąta o wymiarach 300 x 170 m. W narożach umieszczono cztery bastiony uzupełnione o bastiony na dłuższych bokach, które podobnie jak kurtynowe wały ziemne oblicowano kamiennym murem. Ponadto w bastionach istniały sklepione lochy. Dodatkowo fortyfikację otaczała fosa napełniana wodą sprowadzaną rurociągami z Podzamcza lub Ogrodzieńca. Jej ślady są widoczne do dziś od pólnocnej i zachodniej strony założenia, szczególnie w okolicy pierwotnej bramy wjazdowej. Obecny wygląd fortyfikacji, z okładziną z cegły i eklektycznymi wieżyczkami na narożach bastionów, należy przypisać Leonowi Epsteinowi, który dokonał takiego urozmaicenia fortyfikacji w 1876 r. Południowo-wschodnia kurtyna oraz obydwa wschodnie bastiony zlikwidowano w XVIII w. w związku z założeniem parku przypałacowego. Ocalałe do dziś znajdują się częściowo na terenie silnie zadrzewionym, a najlepiej widoczne są zachowane na odkrytym odcinku północno-zachodnim. W pobliżu bramy znajduje się tablica, upamiętniająca miejsce masowych egzekucji dokonywanych przez hitlerowców w latach 1940-1944 na Polakach i Żydach. Nieopodal, w fosie widoczny jest kopiec powstańczy z krzyżem, usypany ku czci nieznanych z nazwiska powstańców styczniowych, których ciała (wg ustnego przekazu) złożono w tym miejscu.