Polska

Pierwszy zapis o tej ulicy pochodzi z ok. 1370 r. kiedy to prowadziła do znajdującej się w końcowym jej odcinku szubienicy. Od tego urządzenia (najstarszego we Wrocławiu) nazywano tę ulicę Galgengasse - ul. Szubieniczną. Przez krótki czas nazywano ją także ul. Klasztorną od największej i najstarszej budowli czyli klasztoru Bonifratrów z pocz. XVIII w. rozbudowywanego w 1864 i 1895. W 1842 r. po likwidacji szubienicy zmieniono nazwę na Brüderstr., która przetrwała do 1945 r. W trakcie budowy...

Bonifratrzy sprowadzeni zostali do Wrocławia w 1711 r. z inicjatywy Maksymiliana Cocxa von Onsel i Johanna Adriana von Plencken. Klasztor zaczęto wznosić w 1717 r. według projektu Johanna Blasiusa Peintnera. Wtedy powstało pierwsze z czterech skrzydeł. Trudności finansowe powodowały opóźnienia w oddawaniu do użytku kolejnych skrzydeł. Ostatnie ukończono dopiero w 1736 r. Następna rozbudowa nastąpiła dopiero w 1864 r., kiedy wzniesiono wzdłuż ul. Pułaskiego klasycystyczny gmach....

Świątynię wchodzącą w skład zespołu klasztornego Bonifratrów wzniesiono w latach 1714-1722 według projektu Johanna Blasiusa Peintnera. Jest to barokowy, murowany kościół o trójprzęsłowej nawie, jednoprzęsłowym prezbiterium, absydą i wieżą od zachodu. Do naszych czasów zachowało się niemal w całości bogate barokowe wyposażenie wnętrza świątyni. Główny i boczny ołtarz zaprojektował Matthias Steinl, a wykonał w latach 1719-24 Thomas Weißfeld. Obraz autorstwa Johanna Georga Schmidta przedstawia...

Pierwsza wzmianka o studni w źródłach historycznych pochodzi z roku 1434. W dokumencie księżnej cieszyńskiej Ofki studnia wspomniana jest jako „studnia bracka” (nie Braci), gdyż w rzeczywistości chodziło o studnię należącą do klasztoru Dominikanów,założonego w Cieszynie w II poł. XIII wieku. Studnia mieściła się wówczas na terenach przyklasztornego ogrodu. W początkach XVI wieku Dominikanie, w ramach częściowej parce- lacji gruntów, sprzedali kawałek...

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii św. Mikołaja. Znajduje się w dzielnicy Centrum. Historia Świątynia została zbudowana w 1502 roku i do 1623 roku należała do protestantów[2]. W latach 1725-1730 została przebudowana, była remontowana w 1917 roku. Architektura Jest to prosta bryła składająca się z wydzielonego, wielobocznie zamkniętego prezbiterium i posiada salowe wnętrze[2]. Z boku znajduje się zakrystia. Budowla...

W 1744 r. położono kamień węgielny pod budowę kolonii braci czeskich. Rok później stały już cztery domy mieszkalne i budynek przędzalni. w kolejnych latach powstała siedziba władz gminy, dom wdów, apteka, łaźnia, magazyn zbożowy. Pierwszy budynek zboru wzniesiono w 1747 r. król pruski zgadzając się na jego budowę zastrzegł sobie, że nie może on wyróżniać się architektonicznie. Dlatego budynek przypomina dom mieszkalny. Racjonalnie rozplanowana kolonia braci czeskich składała się z piętrowych...

Fundatorem klasztoru i kościoła bonifratrów był skarbnik miejski Erdmann Joseph Tschirsch (1778-1843), który 8 XI 1833 r. zapisał w testamencie 40 000 talarów z przeznaczeniem na budowę szpitala i klasztoru w Ząbkowicach. Zmarł 23 I 1843 r. w Ząbkowicach i został pochowany na starym cmentarzu, a jego grób istnieje do dzisiaj. W dniu 28 V 1843 r. magistrat Ząbkowic zatwierdził testament, a 2 III 1844 r. uczyniły to władze państwowe. Pod budowę klasztoru i szpitala zakupiono za 1830 talarów...

Dwuskrzydłowy budynek na rogu ul. Wróblewskiego i Muzealnej w Nowej Soli to wzniesiony w 1791 roku przez gminę braci morawskich tzw. dom sióstr stanu wolnego. Zamieszkiwały w nim niezamężne kobiety i wdowy. Od południa do budynku przylegał uznawany za jeden z piękniejszych na Śląsku ogród ozdobny. Przed wojną znajdowała się w nim znana w całych Niemczech szkoła dla dziewcząt, zwana Zinzendorf-Schule od nazwiska założyciela pierwszej gminy, hrabiego Zinzendorfa. Po wojnie w dawnym domu sióstr...

Nekropolia założona około 1715 roku. Zamknięta w 1872 roku. Cmentarz utworzono około 1715 roku, w początkowym okresie funkcjonowania zakonu bonifratrów. Na terenie nekropolii chowano również zmarłych pacjentów szpitala prowadzonego przez zakonników. W połowie XIX wieku cmentarz powiększono w kierunku południowym. Od 1868 roku przygotowywano zamknięcie klasztornej nekropolii ze względu na rozwój urbanistyczny pobliskiej dzielnicy. W 1872 roku nekropolia była już nieczynna, ale została jeszcze...