2024-10-09
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
|
Jezioro Łagowskie
|
 |
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Zamkowa
Mostek
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
|
ul. Zamkowa
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Zamkowa
Brama Polska
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen. 1
Karczma Podzamcze
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Brama Marchijska
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Brama Marchijska
|
|
2024-10-06
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Bolesława Chrobrego 4
Cafe Warsztat
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Bolesława Chrobrego 10
Ośrodek wypoczynkowy "Leśnik"
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Bolesława Chrobrego 10
Ośrodek wypoczynkowy "Leśnik"
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Bolesława Chrobrego 10
Ośrodek wypoczynkowy "Leśnik"
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Informacja Turystyczna
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Informacja Turystyczna
|
|
2024-09-26
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
Zamek joannitów
Widoki z wieży zamkowej
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
Zamek joannitów
Widoki z wieży zamkowej
|
|
2024-09-16
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Zamek joannitów
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Zamek joannitów
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Zamek joannitów
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Zamek joannitów
|
|
| ● ŁagówFSW |
2024 |
|
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
Zamek joannitów
|
|
Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Gościkowo Zielonogórsko-Gorzowskie Wyższe Seminarium Duchowne w Gościkowie-Paradyżu - zespół klasztorny |
|
Mariusz Brzeziński (2026-05-22 15:43:11)
Przenoszę do klasztoru.
|
|
|
Gościkowo Zielonogórsko-Gorzowskie Wyższe Seminarium Duchowne w Gościkowie-Paradyżu - zespół klasztorny |
|
Mariusz Brzeziński (2026-05-22 15:42:23)
Widać tylko Paradyż
|
|
|
Gościkowo Zielonogórsko-Gorzowskie Wyższe Seminarium Duchowne w Gościkowie-Paradyżu - zespół klasztorny |
|
Mariusz Brzeziński (2026-05-22 15:41:33)
Jordanowo zostało za plecami. Tutaj widać tylko Paradyż.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2217%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22lubuskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2249993%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22Smardzewo%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
Początki wsi sięgają XIII wieku i związane są z rodem rycerskim Jeleni-Niałków. Jeden z nich, Zbrosław, syn Jonaty, prawdopodobnie z rodu Jeleńczyków w roku 1251 przekazuje wieś cystersom z Obry. Jeszcze w XIII wieku cystersi sprzedaja dobra smardzewskie. W wieku XIV i XV wieś należała do rodziny von Benwicz. Przez małżeństwo z Eufemią von Benwicz w roku 1495 wieś przechodzi na Hansa von Rothenburg. Przez ponad 100 lat wieś w posiadaniu rodziny von Nostitz- do 1627 roku, potem na krótko do Leoharda von Poppschutz. Około roku 1669 wieś zostaje zakupiona przez Sebastiana von Troschke, deputowanego powiatu świebodzińskiego.
Rodzina von Troschke pochodziła z Droszkowa koło Zielonej Góry i posiadała w wiekach XVI-XVIII trzy linie: śląską, nowomarchijską, wschodnioprusko-polską. Dużego znaczenia uzyskała gałąź nowomarchijska za Conrada von Troschke, właściciela Smardzewa od 1688 roku a także rodowego Podlegórza, oraz Kupienina, Witynia i Rzeczycy. Portret trumienny Conrada oraz tablice herbowe Sebastiana von Troschke z Podlegórza znajdują się w Muzeum w Międzyrzeczu. Nazwę wsi Smarsewo odnotowano w źródłach już w 1251 roku i wówczas syn Jonaty, Zbrosław podarował ją cystersom z Obry. Przemysł I mocą przywileju zezwolił cystersom w 1257 roku na lokowanie wsi na prawie niemieckim. Miejscowego plebana Piotra, a także właściciela wsi Mikołaja, syna Bodzanty z Kębłowa wzmiankowano w 1334 roku[1]. Mikołaj Benwicz był związany ze Smardzewem w 1452 roku, a Eufemia Benwiczanka w 1499 roku. Przedstawiciel rodu von Nostitz, następnie jego syn, Wolfgang był właścicielem wsi około 1580 roku. Rodziny von Popschütz i von Troschke wymienia się wśród następnych właścicieli wsi. Z inicjatywy Conrada von Troschke w 1691 roku w bezpośrednim sąsiedztwie rezydencji właściciela dóbr, zbudowano ewangelicki dom modlitwy. W 1776 roku po pożarze świątynię przebudowano i powiększono, dzięki inicjatywie ówczesnego właściciela dóbr smardzewskich, którym był Friedrich Ludwig von Sydow. Za jego czasów, około 1790 roku na terenie wsi znajdowały się m.in. 2 kościoły: ewangelicki i katolicki, folwark (drugi w jej pobliżu), dwór i młyn wiatrowy. 450 osób mieszkało w 75 gospodarstwach. Karla Augusta Fussa jako właściciela dóbr odnotowano w 1879 roku. Dzięki fundacji rodziny Fuss w 1911 roku barokową świątynię przebudowano, dodając do korpusu część prezbiterium, zakrystię i klatkę schodową. Katolicy przejęli kościół po II wojnie światowej i konsekrowali ją w 1947 roku.
Smardzewo to wieś typu owalnica o dobrze zachowanym historycznym planie, który podlega ochronie. Obecna zabudowa wsi jest zwarta, kalenicowo-szczytowa, pochodzi z przełomu XIX/XX w. Obecnie we wsi przeważa zabudowa zagrodowa, uzupełniana przez obiekty użyteczności publicznej, takie jak szkoła, sala taneczna, kompleks boisk i niżej wspomniany kościół. Jest tu również czynny cmentarz wiejski ze starym drzewostanem[4].
Ostatnim z rodziny von Troschke był Sigismund Friedrich, baron Rzeszy, który objął majątek w roku 1742. Kolejnym dziedzicem zostaje Friedrich Ludwig von Sydow, który odziedziczył Smardzewo po swojej siostrze- baronowej von Troschke. Z powodu długów w roku 1853 sprzedają majątek rodzinie Fuss.
więcej  |
proszę czekać...
|
