Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Rusinów Szkolna 11 |
|
marjallo (2026-02-09 00:01:03)
To nie jest Szkolna 13 ale nie zlokalizowałem.
Zdublowany jest ten adres.
|
|
chrzan233 (2026-02-09 02:11:02)
Według Geoportalu to faktyczny nr 13 - już nie istnieje, uaktualniłem status. Wygląda, że ten drugi nr 13: nie ma numeru, stoi obok nowszego domu nr 15 (na mapie OSM 17) Obydwa drewniane domy stały obok siebie, w sumie dzieliły posesję (nie wiem, może numer też był kiedyś ten sam): Po lewej od nr 13 "przyklejony" stał jeszcze trzeci dom, nr 11, ale chyba nie mamy jego zdjęcia. |
|
chrzan233 (2026-02-09 02:12:46)
Zmieniłem drugi nr 13 na Szkolną (bez numeru), znaczniki na na mapie są ustawione prawidłowo.
|
|
marjallo (2026-02-09 08:17:17)
Ja tu trochę namieszałem, bo nie miałem już wczoraj czasu. Raczej tamten powinien zostać z 13 (bo taki miał nr - nawet jest widoczny na tabliczce). Zastanowiłbym się nad tym tutaj.
|
|
marjallo (2026-02-09 08:23:19)
Wydaje mi się, że te stare numeracje (patrząc tylko na drewniane domy, po kolei byłoby 7,9,11,13). Czyli ten tutaj 11.
Ale to tylko w sferze interpretacji.
|
|
chrzan233 (2026-02-09 12:41:12)
Tak, wygląda na to, że było tak jak piszesz. Nie wiem co można zrobić, dodałem im wcześniejsze (prawdopodobne) adresy w nazwach dawnych.
|
|
|
Rusinów Szkolna 6 |
|
chrzan233 (2026-02-09 02:23:51)
Ten również już nie istnieje, zmieniłem status.
|
|
|
Przysucha Muzeum im. Oskara Kolberga - Oddział Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu |
|
verbensis (2026-01-17 21:33:10)
Autor: K. Jabłoński.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%229%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22mazowieckie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2255915%22%3Bi%3A1%3Bs%3A24%3A%22Stefan%C3%B3w+%28nie+istnieje%29%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Link ze zdjęciami mieszkańców nieistniejącej już wsi - na prośbę rodziny z USA -
"Wsi spokojna, wsi wesoła, Który głos twej chwale zdoła?
Tak pisał kiedyś wieszcz Kochanowski. Niestety Stefanów ( oraz Budy) choć przez lata z dala od „cywilizacji” wsią spokojną nie został. Jego położenie w głębokich przysuskich lasach nie zapewniło mu bezpieczeństwa jak bliźniaczym wsiom i miejscowościom leżącym nieopodal przy głównych drogach. Stefanów, którego dziś nie ma to wieś nieujarzmiona leżąca na szlaku partyzanckich potyczek i historii zimnej wojny początku lat pięćdziesiątych. Sam wieś – osada to około 20-30 gospodarstw symetrycznie położonych przy drodze idącej w kierunku południowy wschód – północny zachód ok. 8 km na południe od Gielniowa. O Stefanowie i pobliskich Budach pierwszy raz głośno zrobiło się w czasie operacji "Waldkater" 26 i 28 września 1944 r, kiedy to zorganizowano akcje – obławę na oddziały partyzanckie działające w okolicznych lasach. Doszło tam do walk z Niemcami, którzy ponieśli ciężkie straty w ilości około 100 żołnierzy przy 10 po stronie partyzanckiej. W odwecie wieś spalono, jednak po za jednym kalekim mieszkańcem wszystkim udało się uciec. Mieszkańcy świadomi odwetu swój majątek pochowali w wykopanych dołach i prowizorycznie zakrytych przed Niemcami. Do dziś można tam spotkać „poszukiwaczy skarbów” z wykrywaczami metalu. Wieś po zakończeniu działań wojennych dość szybko odzyskała swój dawny wygląd. Niestety nie na długo. Rozkazem marszałka Rokossowskiego, tereny leśne okalające także Stefanów objęte zostały obszarem nowego poligonu jaki tam powstawał i w ciągu kilku dni roku 1952 wieś buldożery i czołgi zrównały z ziemią zaś mieszkańców przesiedlono na Ziemie Odzyskane. Z informacji od okolicznych mieszkańców dowiedziałem się, że ostatni mieszkańcy opuścili ten teren w 1953 roku, zaś w akcji niszczenia domów i przesiedlania mieszkańców udział brały po za jednostkami wojskowymi także grupy robocze ze sprzętem z fabryki Gerlacha w nieodległej Drzewicy.
Dziś po Stefanowie i Budach pozostała pamięć, krzyże i ściana pamięci z tablicami upamiętniającymi wyżej opisane wydarzenia. Mnie udało się jeszcze znaleźć stary nigdzie nie opisany krzyż. Wsi nie ma – została pamięć i te szczątkowe fotografie miejsca walk w 1944 i wysiedlenia 9 lat później. By ułatwić rozeznanie się w charakterze wsi zonaczyłem numerami:
1 – Stary drewniany krzyż
2 - Ściana pamięci
3 – Nowy Krzyż
4 – Kolonia wieś - Budy
bonczek/hydroforgroup/2011
więcej  |
proszę czekać...
|
