†

Mazury, statek

W 1909 r. Mazurska Kompania Żeglugi Parowej z Giżycka (Masurische Dampfer-Kompagnie Lötzen) sprowadziła parowiec zbudowany w 1896 r. w stoczni Gustav Fechter Werft w Królewcu. Wcześniej jednostka służyła pod nazwą “Altstadt” jako holownik w królewieckim porcie. Po adaptacji statek otrzymał imię “Ernst” na cześć Ernsta Rakowskiego, jednego z założycieli MDKL. Statek napędzany był silnikiem o mocy 48 KM i zabierał na pokład do 100 pasażerów.

W 1914 r. statek “Ernst” przejęło wojsko. Po przystosowaniu i ustawieniu na pokładzie działa polowego parowiec pod nową nazwą “Barbara” pełnił funkcję kanonierki. “Barbara” odegrała ważną rolę podczas walk w rejonie Węgorzewa ostrzeliwując pozycje rosyjskie, eskortując statki transportowe, przewożąc rannych do szpitala w Giżycku i dostarczając zaopatrzenie dla oddziału niemieckiego na Wyspie Upałty. Później rejonem jej działania było Jezioro Śniardwy. W 1915 r. statek wrócił do służby cywilnej i pływał nadal jako “Barbara”. W 1944 r. statek został przekazany do dyspozycji wojska w ramach “Transportflotille der Masurischen Seen” i 22 stycznia 1945 r. podczas ewakuacji Giżycka został zatopiony w Kanale Łuczańskim.

W związku z powojenną odbudową żeglugi mazurskiej statek został wydobyty w 1945 r. i wyremontowany. Od 1946 r. pływał pod nazwą “Sieja”. W 1952 r. przeszedł modernizację połączoną ze zmianą napędu z parowego na motorowy oraz zmianą nazwy na “Barbara”. Jednak z powodu znacznej awaryjności statku został on w 1956 r. całkowicie przebudowany, łącznie ze zmianą kształtu kadłuba, i zwodowany pod nazwą “Mazury” jako jednostka holowniczo-pasażerska. W 1957 r. statek wszedł w skład floty nowopowstałego Przedsiębiorstwa Państwowego “Żegluga Mazurska” i był eksploatowany do 1966 r. Później został wyciągnięty na brzeg Zatoki Tracz, ale brak informacji co do jego dalszych losów.