Województwo warmińsko-mazurskie

Kolejowa wieża ciśnień wybudowana została w 1918 roku. Podstawa zbiornika jest oparta o ośmiokątny trzon z przyporami, żelbetowy z wypełnieniem z cegły. Dach wieży jest żelbetowy . Wieża jest wysoka na ok. 25 metrów. W tej chwili wejście jest zamurowane, prawdopodobnie ze względów bezpieczeństwa.

Dodał: Jac64, 2026-04-06 01:34:52

Armaty znajdują się przed budynkiem ratusza (Plac Jana Pawła II) ,odlane w Liege w Belgii, pochodzą z czasów wojny prusko-francuskiej (1870–1871). W Morągu znajdują się od 1914 r.

Dodał: Jac64, 2026-04-06 00:31:43

Kościół znajduje się przy ul. Kopernika, natomiast siedziba parafii – przy ul. Mickiewicza 10.



Kościół jest przykładem architektury neogotyckiej. Świątynia orientowana, trójnawowa, wzniesiona na rzucie prostokąta z wysuniętym prezbiterium, zamkniętym trójboczną apsydą, z wysoką wieżą (82,50m) i dwiema mniejszymi wieżami (47m) przy prezbiterium. Do naw bocznych przylegają 2 kaplice: od północy pod wezwaniem Matki Bożej, od południa p.w. św. Józefa. Kościół jest murowany z cegły czerwonej, osadzony na kamiennej podmurówce z elementami zdobiącymi z zielono glazurowanej cegły i płytek. Dach pokrywają holenderskie dachówki, a wieże - łupki. Sklepienia w nawie głównej są gwiaździste, w nawach bocznych trójdzielne, natomiast w prezbiterium kryształowe; oparte na 10 granitowych słupach (10,20m). Długość kościoła wynosi 60m, szerokość 18m, wysokość bez wież 18,20m. Długość prezbiterium 13m, a szerokość 9m.



W 1900 roku nastąpiło podpisanie umowy z F.Heitmanem z Królewca, architektem, który podjął się zbudowania przyszłej świątyni.

Rok później, 11 czerwca, rozpoczęto pierwsze wykopy na wyznaczonym terenie. Prace budowlane prowadziła firma Alberta Szoka z Olsztyna. 3 grudnia tego samego roku, ksiądz biskup A. Thiel poświęcił kamień węgielny. W maju 1902 roku, robotnicy przystąpili do pokrycia dachu i wież. Odsłonięto sklepienia i obmurowano filary. Rozpoczęto malowanie kościoła.

We wrześniu na najwyższej wieży umocowano krzyż, potem kule. W lipcu 1903 r. zaczęły sie prace nad oszkleniem okien, zaś 28 września nastąpiło uroczyste poświęcenie dzwonu i sygnaturki.

19 października odbyła się konsekracja kościoła, której przewodniczył ks. bp. E. Herrmann.

W 1904 r., 13 grudnia poświęcony został boczny ołtarz św. Walentego, natomiast 11 dni później ustawiony został drugi ołtarz boczny - Matki Boskiej Różańcowej.

W 1911 roku wykonano ołtarz główny. Całą jego konstrukcję wykonali bracia Buscher, zaś przepiękne rzeźby były dziełem M. Marrtmanna. Polichromią zajął się J. Grewe w Westfalii. Oni również wykonali ambonę.

W marcu 1912 przeprowadzono pierwsze misje parafialne, w październiku dobiegły końca prace nad instalacją elektryczną. W 1916 pojawiły się organy. 15 maja nastąpiła elekcja samodzielnej parafii. Osiem lat później zawieszono trzeci dzwon na najwyższej wieży. W 1936 r. rozpoczęła się budowa domu parafialnego.



W czasie II wojny światowej spalona została cała plebania i zniszczony dom parafialny. W kościele uszkodzone zostały okna, organy i dach. Skradziono dwa dzwony. W 1945 r. tuż po wojnie, ówczesny proboszcz A. Wardecki, uzupełnił okna, przeprowadził remont domu przy ulicy Mickiewicza i rozpoczął odbudowę plebanii przy ulicy Kopernika. Rok później prace remontowe objęły również organy. W 1949 r. trwało odrestaurowanie wież i zniszczonego dachu. Po dwóch latach zajęto się odmalowywaniem prezbiterium, oczyszczeniem ołtarzy, pozłoceniem drzwiczek tabernakulum i zmiana oświetlenia. W 1957 r. urządzono kaplicę Matki Boskiej Częstochowskiej. Projekt tego ołtarza wykonało Koło Studentów z Gdańska pod kierunkiem profesora Biszewskiego. Rozpoczęło sie malowanie bocznych naw kościoła. W roku 1965 poświęcono 2 nowe dzwony (Matki Boskiej Częstochowskiej i św. Wawrzyńca). 20 sierpnia 1972 administratorem parafii został ks. prałat Julian Żołnierkiewicz i jest nim do dzisiaj. Od 1973 do 76 r. trwały prace nad zabezpieczeniem krzyża na głównej wieży i zmodernizowaniem plebanii. 13 kwietnia 1988r. kościół NSPJ został oficjalnie wpisany do rejestru zabytków województwa olsztyńskiego.

Dodał: Julo, 2026-04-05 17:33:45

więcej

Mieszkańcy Giżycka w hołdzie wielkiemu misjonarzowi wznieśli na Wzgórzu Świętego Brunona żeliwny krzyż. Miejscowi ewangelicy ustawili go na pamiątkę 900-lecia męczeńskiej śmierci biskupa. Ta wielka uroczystość odbyła się 30 października 1910r. Na krzyżu umieszczono napis: „Dzielnemu niemieckiemu misjonarzowi, który jako pionier na Mazurach zginął wraz z 18 towarzyszami 9 marca 1009 roku za Chrystusa i jego królestwo, śmiercią męczeńską, szlachetnemu Brunonowi z Kwerfurtu ku uczczenia pamięci. Kościół ewangelicki Leca 1910”. Obecnie tablica ta znajduje się w kościele ewangelickim przy pl. Grunwaldzkim w Giżycku.



źródło:

Dodał: mir242, 2026-03-28 12:33:44

więcej

Obiekt numer 17

Strefa II "Fritz" (pol. "Fryderyk") - Kwatera Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych (OKH), ruina dworca kolejowego.

Dodał: Michał. K, 2026-03-22 21:42:20

Niemiecki schron bojowy z drugiej wojny światowej, przeznaczony dla dowódcy odcinka Wejdyki. Typ: Regelbau 112b, z kopułą bojową typu 35P8, przeznaczoną dla 2 ciężkich karabinów maszynowych. Kopuła to pancerz typu 35P8 (wysokość 2030 mm, średnica wewnętrzna 2250 mm, grubość pancerza 120 mm, waga 28 ton). Odlana została w 1938 roku w osławionych Zakładach Zbrojeniowych Kruppa w Essen z numerem 42 o czym świadczy sygnatura na stopie kopuły.

Dodał: Michał. K, 2026-03-22 10:48:02

Zespół dawnego szpitala Św. Ducha we Fromborku powstałego w XVII wieku. W części zespołu dawna gotycka kaplica Św. Anny z końca XV w. Szpital ten pełnił swą pierwotnie założoną funkcję aż do zakończenia działań wojennych II WŚ kiedy został poważnie zniszczony. Przez dekadę od końca lat 70-tych do końca lat 80-tych przechodził gruntowny remont i adaptację z przeznaczeniem muzealnym. Obecnie w budynku mieści się Muzeum Dawnej Medycyny gdzie można obejrzeć ciekawostki związane z medycyną jak i dawne elementy wyposażenia szpitalnego jak i malowidła w kaplicy Św. Anny.

Zabytek, nr rejestru F/1/1953/477/95 z 23.11.1995 (dawny szpital, kaplica, dawny cmentarzyk, ogrodzenie) .

Dodał: † Yanek, 2026-03-09 16:05:47

więcej

Kościół znajduje się na pd. wsch. wschód od zespołu staromiejskiego, na działce w rozwidleniu miedzy drogami z Olsztyna i Jezioran. Wzniesiony w stylu barokowym, z eksponowanymi elewacjami z cegły licowej, stanowi przykład tzw. baroku ceglanego, nawiązującego zastosowanym materiałem do silnej tradycji gotyckiej. Na rzucie prostokąta, o prostej, zwartej bryle z dwuspadowym dachem. Prezbiterium skierowane na pd. wsch. Gładkie elewacje artykułowane skromnie otworami w tynkowanych opaskach. Nad fasadą i elewacją tylną szczyty z falistymi spływami. W elewacji wejściowej szczyt opracowany bardziej dekoracyjnie, z parą pilastrów i płycinami. Na kalenicy chorągiewka z datą 1737, nad elewacją tylną wieloboczna sygnaturka. Wnętrze salowe, trójprzęsłowe ze sklepieniami kolebkowymi wspartymi na podtrzymywanym przez pilastry belkowaniu. Murowany chór muzyczny wsparty na trzech półkoliście zamkniętych arkadach. Częściowo zachowane wyposażenie barokowe (trzy ołtarze oraz obraz Trójcy Świętej); w prezbiterium współczesny ikonostas z wtórnie użytymi fragmentami uszkodzonego w 1945 r. ołtarza głównego. W fasadzie, w niszy nad wejściem głównym umieszczona współczesna mozaika z przedstawieniem Matki Boskiej z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii, techniką wykonania i ikonografią nawiązująca do tradycji bizantyńskiej, z którą związany jest Kościół greckokatolicki; przykład harmonijnego pod względem wartości artystycznych i treści zastosowania sztuki współczesnej w obiekcie zabytkowym.



Dostęp do zabytku ograniczony. Kościół użytkowany, poza godzinami liturgii zamykany.



Oprac. Joanna Piotrowska, OT NID w Olsztynie, 29.10.2014 r.

Dodał: Soravia, 2026-02-27 09:42:09

więcej