starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.95
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Komunikacja miejska we Wrocławiu › Tramwaje we Wrocławiu › Tramwaj Linke-Hofmann Standard › Wagon silnikowy Linke-Hofmann Standard [T 25] |
Lata 1940-1943 , Tramwaj linii 1 na przystanku końcowym przy ul.Olszewskiego.
Skomentuj zdjęcie
quattro
 to nie jest przystanek końcowy przy ul. Olszewskiego 2010-12-30 19:31:22 (15 lat temu)
do quattro: To gdzie w takim razie? 2010-12-30 19:35:57 (15 lat temu)
do Neo[EZN]: A czy czasem ten tramwaj nie ma na tablicy kierunkowej napisu \"Flughafen\" (lotnisko)? 2010-12-30 19:37:31 (15 lat temu)
To wygląda trochę jak przystanek (w stronę centrum miasta) przy zajezdni Dąbie (zajezdnia niewidoczna - po lewej stronie, zamiast domków za tramwajem - akademiki PWr) 2010-12-30 20:31:24 (15 lat temu)
pawulon
+2 głosów:2 do Neo[EZN]: Jeszcze w latach 80-tych taki, lub podobny wagon jeździł na linii 13. Chodząc do Technikum przy Swobodnej nie raz na niego czekałem z kolesiami. To była prawdziwa przygoda takim się przejechać, bo po szynach toczyły się już od wielu lat nowsze dwuwagonowe i pierwsze przegubowce. Pamiętać takie chwile... bezcenne :) 2010-12-30 21:15:15 (15 lat temu)
nie wiem niestety gdzie to może być , ale na pewno nie na pętli, nie ma tam takich budynków i nigdy nie było. 2011-01-01 12:52:53 (15 lat temu)
do max: Wszystko zgadza się - to jest widok z ulicy Tramwajowej, obecnie , te domy widoczne w tle widać (słabo) na zdjęciu lotniczym oraz tutaj po prawej - tylko to jest ulica Wróblewskiego, przypiszę też do Tramwajowej. 2019-03-03 23:24:38 (7 lat temu)
max
+1 głosów:1 do Neo[EZN]: Cieszę się, że mogłem pomóc (dziewięć lat temu) :) 2019-03-04 09:03:45 (7 lat temu)
Podmiana na większe 2019-04-28 13:15:09 (6 lat temu)
Skąd motorniczy wiedział że wszyscy weszli do wagonów skoro nie miał nawet lusterka? Widać że jest obrócony ale z tej pozycji całego składu na pewno nie widział. 2019-04-28 13:47:29 (6 lat temu)
do Columba livia: Może konduktor pilnował ? 2019-04-28 14:00:27 (6 lat temu)
atom
+1 głosów:1 do vigo: Pamiętam z wczesnej młodości, że konduktor z tylnego wagonu dawał motorniczemu znak dzwonkiem (szarpał za sznurek, a dzwonek dzwonił na dachu wagonu), że u niego wszystko OK. 2022-12-14 08:29:23 (3 lata temu)
do atom: Też pamiętam ten sznurek . 2022-12-14 08:38:33 (3 lata temu)
Jarosław Dubowski
+1 głosów:1 do atom: Konduktor z każdego wagonu. Motorniczy ruszał dopiero jak usłyszał dzwonki z wszystkich wagonów. 2022-12-14 09:35:48 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2009 październik
16 lat 6 miesięcy 1 dzień |
24 pobrań 4462 odsłony 5.95 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wagon silnikowy Linke-Hofmann Standard [T 25]
więcej zdjęć (134)
Zbudowano: 1925-1929
Wagony motorowe Linke-Hofmann Standard [T 25]
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
Zmodernizowane wagony doczepne SSB [B 31]
więcej zdjęć (33)
Zbudowano: 1921-1931
Zmodernizowane wagony doczepne SSB [B 31]
Numery taborowe SSB: 3007-3089
Stare odkryte wagony doczepne SSB z lat 1906/11 (ex 351-370, 51-55,61-95) zostały w latach 1929-1931 przebudowane na wagony doczepne z zabudowanymi platformami o numerach bocznych SSB 3007-3089. Wagony miały cztery boczne okna przedziału pasażerskiego, zaokrąglone poszycie dachu całego wagonu z bocznymi świetlikami (tzw. Schlappdach) i podwójne (lub pojedyńcze) drzwi tylne. Były bardzo podobne do zmodernizowanych doczep typu Berolina B 30. Miały 21 miejsc siedzących.
Numery taborowe SSB: 3007-3089
Stare odkryte wagony doczepne SSB z lat 1906/11 (ex 351-370, 51-55,61-95) zostały w latach 1929-1931 przebudowane na wagony doczepne z zabudowanymi platformami o numerach bocznych SSB 3007-3089. Wagony miały cztery boczne okna przedziału pasażerskiego, zaokrąglone poszycie dachu całego wagonu z bocznymi świetlikami (tzw. Schlappdach) i podwójne (lub pojedyńcze) drzwi tylne. Były bardzo podobne do zmodernizowanych doczep typu Berolina B 30. Miały 21 miejsc siedzących.
ul. Tramwajowa
więcej zdjęć (695)
Dawniej: Uechtritz Weg
ul. Wróblewskiego Zygmunta
więcej zdjęć (2443)
Dawniej: Grüneicherweg, Horst Wessel Strasse
Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0
Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").
W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".
Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0