starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › Linie kolejowe w Polsce › Linie kolejowe w województwie dolnośląskim › Linia kolejowa nr 274 Wrocław Świebodzki - Zgorzelec - granica państwa › Most kolejowy /Zgorzelec/ |
Lata 1900-1905 , Kładka dla pieszych i wiadukt kolejowy. Widoczne zejście z kładki na wyspę.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2005 kwiecień
21 lat 0 miesięcy 2 dni |
13 pobrań 1610 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia † jaxan
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
wiadukty i estakady
|
Most kolejowy /Zgorzelec/
więcej zdjęć (186)
Zbudowano: 1847
Dawniej: Görlitzer Neisse-Viadukt
Most w Zgorzelcu na Nysie Łużyckiej wzniesiono jako element oddanego w 1847 r. odcinka Jędrzychowice-Zgorzelec-Görlitz będącego fragmentem linii Wrocław-Frankfurt (tzw. Kolej Dolnośląsko-Machijska). Przeprawa w Zgorzelcu połączyła Berlin i Wrocław. Linia wymagała pokonania licznych cieków wodnych (m.in. na odcinku Węgliniec-Zgorzelec). Prace dodatkowo utrudniły skały występujące na odcinku Węgliniec-Zgorzelec. Most w Zgorzelcu to jeden z czterech największych mostów wykonanych w całości z kamienia. Pozostałe to: na Bobrze w Bolesławcu (519 m długości), na Kwisie (96 m), na Potoku Jędrzychowickim koło Jędrzychowic (106 m). Most w Zgorzelcu jest krótszy niż w Bolesławcu - ma 448 m długości, ale jest wyższy (maksymalnie 35 m nad lustrem wody). Posiada 35 kamiennych przęseł składających się z 6 sekcji (kolejno od lewego brzegu): dwie sekcje po trzy łuki o rozpiętości 18,8 m, jedna sekcja z 5 łukami o rozpiętości 12,5 m, trzy sekcje po 6 łuków o rozpiętości 9,4 m, następnie jedno przęsło o rozpiętości 7,5 m i jedno o rozpiętości 6,6 m. Szerokość mostu wynosi 8,45 m, w tym jezdni 7,5 m. Zatem rozpiętość przęseł i wysokość łuków rosną skokowo od lewemu brzegu. Do budowy wykorzystano granit miejscowy (do wypełnienia konstrukcji) i z oddalonego o 10 km kamieniołomu, a część cementu sprowadzono aż z Anglii i Tarnowskich Gór. Wygląd mostu nawiązuje do rzymskich mostów kamiennych. Mimo dużej wielkości sprawia wrażenie lekkiego. Urozmaicony został o elementy przypominające wieże, balustrady, gzymsy i fryzy. Prace przy budowie mostu rozpoczęto w maju 1844 r. Budowa napotkała ogromne trudności, których się nie spodziewano, m.in. należało wykonać palowanie ze względu na wypełnienie koryta rzeki piaskiem, żwirem i rumoszem skalnym. Zagłębienie pala o średnicy 15 cm na głębokość 9,4 m wymagało 1440 uderzeń ręcznego kafara o masie 500 kg z wysokości 12,5 m. Jedno uderzenie wykonywało aż 32 pracowników. Niektóre z prac trzeba było powtarzać od początku w związku z uszkodzeniami na skutek napływu wód gruntowych i zniszczeniami wywołanymi przez spływ lodu. Ostatecznie budowa opóźniła się o prawie rok. Prace zakończono 1 lipca 1847 r., a 1 września wprowadzono ruch pociągów. W 1923 r. most zelektryfi kowano. Obiekt ten nie został wysadzony w czasie II wojny światowej, ponieważ bardzo długo stanowił cenną drogę ewakuacji taboru do Rzeszy Niemieckiej. Dopiero 7 maja 1945 r. wojska niemieckie wysadziły fragment na Nysie Łużyckiej w Görlitz i na Potoku Jędrzychowickim w Jędrzychowicach. Uszkodzeniu uległy jedynie dwa fi lary i trzy przęsła po stronie polskiej (i prawdopodobnie jedno po stronie niemieckiej), które odtworzono dopiero w 1954 r. (ponieważ połączenie zapewniała odbudowana w 1946 r. linia Węgliniec-Horka), stosując konstrukcję żelbetową naśladującą bloki kamienne. Most w Zgorzelcu obecnie znajduje się w międzynarodowym europejskim korytarzu transportowym E 30 Berlin-Drezno-Zgorzelec-Legnica-Wrocław-Katowice-Kraków-Przemyśl-Medyka-Lwów-Kijów, łącząc polski Zgorzelec z niemieckim Görlitz. Ruch pociągów odbywa się za pomocą lokomotyw spalinowych ze względu na brak trakcji elektrycznej na całym odcinku Węgliniec-Drezno. Mimo zwiększenia masy i prędkości pociągów most nadal służy, co świadczy o wysokiej jakości wykonanych 160 lat temu prac.
Tekst: Judyta Kurowska-Ciechańska, Ariel Ciechański
Tekst: Judyta Kurowska-Ciechańska, Ariel Ciechański
Linie kolejowe w województwie dolnośląskim
więcej zdjęć (6)
Linie kolejowe w Polsce
więcej zdjęć (10)
Kładka dla pieszych (przy moście kolejowym) /Zgorzelec/
więcej zdjęć (43)
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Fußgängerbrücke
Rzeka Nysa Łużycka
więcej zdjęć (15)
Dawniej: Lausitzer Neisse
Rzeka Odra
więcej zdjęć (8)
Dawniej: Die Oder
Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).
Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.
Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.
Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.
Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.
Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.
Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.
Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.
Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.
W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).
Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.
Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).
Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.
Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:
* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)
Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.
Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na
Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.
Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.
Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.
Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.
Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.
Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.
Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.
Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.
W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).
Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.
Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).
Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.
Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:
* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)
Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.
Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na