Pierwsza linia autobusowa została otwarta 1 lipca 1925 i łączyła Süd Park (Park Południowy) z Leerbeutel (Zalesie). Niebawem, bo 16 października 1925 uruchomiono linię „Südring”, czyli okólą południową. Kolejną była linia oznaczona jako „B”, biegnąca do Brockau (Brochowa).
Czytelne oznaczenie linii przejęto od pierwszych liter nazw dzielnic będących ich końcowym przystankiem.
W 1928 roku po przyłączeniu do miasta kolejnych dzielnic utworzono nowe linie autobusowe dowożące pasażerów od i do pętli tramwajowych. W centrum pozostała tylko linia „Südring”.
W 1938 roku liczba linii autobusowych wynosiła 8, osiągając łączną długość 41,8 km.. Obsługiwało ją 35 autobusów i 11 doczep.
W czasie wojny nastąpiła stopniowa likwidacja komunikacji autobusowej. Część pojazdów została zarekwirowana przez Wehrmacht, a trudności paliwowe ograniczyły tabor do wozów przystosowanych do zasilania gazem. Na dachach pojazdów znajdowały się olbrzymie gumowe zbiorniki na gaz. I to właśnie one w głównej mierze przetrwały II wojnę światową. Często jednak się psuły.
[v]

Ulica Krakowska – jedna z wylotowych arterii Wrocławia w dzielnicy Krzyki (osiedla Rakowiec, Wilczy Kąt, Księże Małe), długości 2,37 km, prowadząca wzdłuż Oławy i Górnej Oławy na południowy wschód, przedłużenie ulicy Traugutta.

Zaczyna się przy moście Rakowieckim (przy skrzyżowaniu z ul. Na Niskich Łąkach), w miejscu, gdzie ul. Traugutta zbiega się z ul. Kościuszki, a kończy przy skrzyżowaniu z Rybnicką, przechodząc w sposób płynny w ulicę Opolską.

W przeszłości był to fragment szosy Oławskiej (niem. Ohlauer Chaussee), od Czerwonego Mostu do Czerwonej Karczmy.

Trakt ten przebiegał przez tereny będące częścią majątku biskupiego; od połowy XIX wieku zagospodarowywane (w latach 1856-1858 urządzono tu m.in. cmentarze ewangelickie), w II połowie XIX wieku pojawiła się także zabudowa przemysłowa (m.in. ze względu na bliskość linii Kolei Górnośląskiej), w tym browar Haasego oraz komunalna (komenda straży pożarnej, zajezdnia tramwajowa) i użyteczności publicznej. Od roku 1904 (włączenie Rakowca w granice miasta) ma status ulicy (niem. Ofenerstraße), w 1928 wydłużona o odcinek do ul. Rybnickiej.

Wybudowane przy ul. Krakowskiej obiekty zachowały się po II wojnie światowej tylko częściowo, niektóre z nich zmieniły przeznaczenie (np. szkoła ludowa z roku 1908 zaprojektowana przez Richarda Plüddemanna – ul. Krakowska 64 – stanowi dziś siedzibę zakładów Dolam). Współczesny charakter zabudowy ulicy podobny jest do przedwojennego: dominują obiekty handlowo-produkcyjne. Na całej długości ulicy biegnie nią dwutorowa linia tramwajowa.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0