starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. lubelskie Chełm Śródmieście ul. Czarnieckiego Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Czarnieckiego

1910 , Cholm. Obščij vid goroda (ok. 1910), panorama z Górki Katedralnej w kierunku północno-zachodnim, Izdanije Cholmskago Svjato-Bpgorodnickago Bratstva, BC WBP w Lublinie (oai:bc.wbp.lublin.pl:7379)

Skomentuj zdjęcie
wksia
+1 głosów:1
na koniec dnia jeszcze jedna fotografia w ramach rozszyfrowywania, które z budynków na przedmieściach Chełma istniały w 1910, a których jeszcze nie było lub już dziś nie istnieją - drewniany pawilon w dolnym roku, to istniejący do dziś parterowy Internat przy Seminaryjskiej (dziś Młodowskiej-Szwoleżerów 1), należący do Seminarium Unickiego (dziś IV LO) przy św. Mikołaja 4, a budynki gospodarcze przed Prawosławnym Seminarium Duchownym (dziś I LO, Czarnieckiego 8) już nie istnieją, w miejscu jednego z nich wybudowano salę gimnastyczną w latach 1990-92, a w miejscu drugiego krytą pływalnię w latach 1995-97;

- z murowanych kamienic na przedmieściu okszowskim widać tylko 3 - największa piętrowa przy Brzeskiej 11 (Sienkiewicza, Lenina, dziś ponownie Sienkiewicza) oraz dwie przy murze Seminarium, piętrowa, ceglana na tyłach Brzeskiej 14 (dziś Sienkiewicza 16) wraz z piętrową oficyną zwróconą ku drugiej, też piętrowej, białej (dziś Sienkiewicza 18), bliżej przed nimi widoczna jest dach istniejącej oficyny przy późniejszej Gimnazjalnej (od 1919), dziś Czarnieckiego 5, a po jej lewej stronie fragment tyłu kamienicy przy Brzeskiej (dziś Sienkiewicza 10) i fragment dachu Czarnieckiego 3;

parterowe budynki przy Brzeskiej (Sienkiewicza 20 i 20a) na przeciw Brzeskiej 11, to jeszcze nie są piętrowe przedwojenne budynki, w których po wojnie mieściła się siedziba Poczty, Telefonu i Telegrafu (dziś TPSA) - wszystkie budynki dalej po prawej stronie Brzeskiej aż po Kolejową, zastąpiono blokami w latach 70-tych, za wyjątkiem jednej przedwojennej kamienicy z 1928 u zbiegu Brzeskiej ze Świętoduską (Mickiewicza), Obłońską i Kolejową (Sienkiewicza 30-Kolejowa 2), której oczywiście tu jeszcze nie widać ;), murowane parterowe komórki na tyłach Brzeskiej 11 dziś zastępują parterowe garaże, a wąska, piętrowa, murowana oficyna mieszkalna, widoczna ciut dalej po lewej (Mickiewicza 26a), stoi do dziś zagubiona między blokami wciśniętymi do wnętrza tego kwartału zupełnie chaotycznie w latach 60-tych i 70-tych, co do widocznej powyżej drewnianej, parterowej zabudowy przy Obłońskiej, dość trudno stwierdzić tylko z fotografii, które z tych domów jeszcze do dziś istnieją, lecz niewątpliwie istnieje widoczny nad prawym narożnikiem Brzeskiej 11, drewniany, parterowy biały dom przy Obłońskiej 45, i co ciekawe, dalej na będącej własnością miasta działce przy Obłońskiej 51, widoczny jest biały parterowy budynek (może już szkolny ?), bo zastąpiony (chyba już w latach 30-tych) modernistycznym, piętrowym budynkiem Szkoły Podst. Nr 2 - w dali nad narożnikiem Seminarium, tuż za istniejącą już za torami nową drogą Rejowiecką, widoczne są jeszcze zabudowania pozostałe po dawnym folwarku Nowiny, a po prawej widoczna już jest koncentryczna bocznica przemysłowa prowadząca w okolice obecnych ulic Towarowej i Hutniczej, jednak w sieci brak jest informacji o genezie jej budowy i co konkretnie w tamtym okresie miała obsługiwać ? ale może ktoś jeszcze pamięta, albo będzie wiedział ?

- nie widać jeszcze cerkwi Paraskiewy (NMP Włodzimierskiej) u zbiegu Obłońskiej, Świętoduskiej i Brzeskiej, której budowę rozpoczęto w 1913, nie widać też Urzędu, ani Pałacu Gubernatora, od których w 1912 rozpoczęto budowę dzielnicy gubernialnej na osi przyszłej ulicy Szpitalnej, a które widać już na późniejszych fotografiach, co potwierdzałoby, że fotografia ta pochodzi sprzed 1912, więc jej datowanie na 1910 nie powinno budzić wątpliwości;

z mojej analizy wynika, że fotografię wykonano z północnego zbocza Wysokiej Górki na Górce Katedralnej, z miejsca o przybliżonych współrzędnych wg google map 51°07'58.3"N 23°28'44.6"E (.
2014-11-30 23:30:50 (11 lat temu)
do wksia: Niektóre z wymienionych, nadal istniejących obiektów są obfotografowane. W długie zimowe wieczory możesz poćwiczyć wstawianie notek na zdjęcie ;) Klikasz w pasku nad zdjęciem "notki" i tam wypełniasz arkusz, który się pokazuje. Wówczas opis będzie bardziej "kompatybilny" ze zdjęciem.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: interp.
2014-11-30 23:39:38 (11 lat temu)
wksia
+1 głosów:1
do Wiesław Smyk: dzięki Kuba - może spróbuję, choć nie wiem czy podołam takim nowym wyzwaniom z racji braku czasu, a i cierpliwości już do nowych wyzwań technologicznych, tym bardziej, że zanosi mi się na dłuższą nieobecność, stąd już staram się koncentrować na najważniejszym merytorycznych kwestiach, jakie mogłyby pomóc innym w odtwarzaniu faktów historycznych, identyfikacji obiektów, korektach dat i uzupełnianiu danych - przynajmniej na początek te najważniejsze fotografie dotąd skompletowane z początku XX w. już choć częściowo udało się rozszyfrować, a z dystansu na podstawie fotografii i tak niewiele więcej da się zrobić - tu już potrzebne będzie wsparcie osób znających Chełm znacznie lepiej, spośród mieszkańców Chełma, pasjonatów jego historii mogących na miejscu weryfikować kolejne szczegóły i detale niezbędne do dalszych identyfikacji, które historia oficjalna jakoś przypadkiem pomija, lecz mam nadzieję, że takie osoby, dla których bliską jest historia miasta z czasem też się przyłączą - jako, że historia jest kluczem do podejmowania świadomych decyzji, na które ignorancja szans żadnych nie daje, trudno więc znaczenie historii negować lub pomijać ;)
2014-12-01 17:13:47 (11 lat temu)
wksia
Na stronie od
0 dni
Dodane: 29 listopada 2014, godz. 11:28:40
Rozmiar: 3241px x 2067px
44 pobrań
4167 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia wksia
Obiekty widoczne na zdjęciu
szkoły średnie
Zbudowano: 1890
Dawniej: Prawosławne Seminarium Duchowne
Seminarium duchowne zostało otwarte w 1875 z inicjatywy arcybiskupa chełmskiego i warszawskiego Leoncjusza. Jego powstanie miało miejsce w roku ostatecznej kasaty ostatniej unickiej administratury w Imperium Rosyjskim – diecezji chełmskiej i wpisywało się w antyunickie i rusyfikacyjne działania arcybiskupa na ziemiach zaboru rosyjskiego. Szkoła zajęła obiekty po seminarium unickim[2]. Już w roku następnym seminarium ukończył pierwszy rocznik absolwentów w liczbie 28 osób. Za prawidłowe funkcjonowanie placówki odpowiedzialny był biskup lubelski, wikariusz eparchii chełmsko-warszawskiej.
Już siedem lat po otwarciu szkoły arcybiskup Leoncjusz zdecydował o wzniesieniu nowej siedziby seminarium. Grunt pod budowę (działka o powierzchni 6,5 ha) wykupiono w 1882 od mieszczan Kiwińskiego i Skibińskiego oraz rodziny Czaplińców[5]. Prace budowlane zakończono we wrześniu 1890. W seminarium mieszkało i kształciło się 300 alumnów, którzy mieli następnie działać na terytorium ziemi chełmskiej i uczestniczyć w umacnianiu prawosławia w regionie, co było zarazem elementem akcji rusyfikacyjnej prowadzonej przez carat[5]. Budynek seminarium był obiektem nowoczesnym: zainstalowano w nim kanalizację, wodę bieżącą i centralne ogrzewanie. Wychowankowie szkoły zamieszkiwali na trzecim piętrze, drugie zajmowały sale lekcyjne i biblioteka, pierwsze zaś aula i gabinet rektora. W tylnej części obiektu zlokalizowano kaplicę św. Leoncjusza.
Kształcenie w chełmskim seminarium trwało sześć lat. Do 1882 w kadrze pedagogicznej szkoły dominowali duchowni przybyli przed 1875 z Galicji, byli unici, którzy przyjęli prawosławie w czasie likwidacji diecezji chełmskiej. Następnie do Chełma zaczęli przyjeżdżać wykładowcy narodowości rosyjskiej, którzy ostatecznie zdominowali kadrę szkoły.
Słuchacze chełmskiego seminarium pochodzili z zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego (ziemie ukraińskie i białoruskie) i po ukończeniu szkoły z reguły podejmowali pracę duszpasterską w miejscu pochodzenia, rzadziej w eparchii chełmsko-warszawskiej, a następnie chełmskiej.
W 1914, po wybuchu I wojny światowej, w budynku seminarium rozmieszczono rosyjski szpital wojskowy. Rok później prawosławne duchowieństwo Chełma, w tym personel szkoły, opuściło miasto, udając się na bieżeństwo. Po zakończeniu działań wojennych seminarium nie wznowiło działalności[5]. Kontynuatorem prac szkoły było po I wojnie światowej seminarium prawosławne w Krzemieńcu.
Prawosławne seminarium duchowne zostało na nowo otwarte w Chełmie w 1943, dzięki staraniom arcybiskupa chełmskiego i podlaskiego Hilariona (Ohijenki) i przy wsparciu niemieckich władz okupacyjnych. Działało do 1944, przyjmując wyłącznie kandydatów narodowości ukraińskiej. Za wiki
Panoramy Chełma
więcej zdjęć (81)
Wysoka Górka
więcej zdjęć (29)
Wysoka Górka - wczesnośredniowieczne grodzisko znajdujące się na Górze Zamkowej, stanowiącej centralne wzniesienie w obrębie miasta Chełma, później zamek kniazia Daniela Halickiego, księcia halicko-wołyńskiego, zbudowany w XIII wieku. Od średniowiecza (XII-XVI wiek) miejsce kultu chrześcijańskiego.
Sztucznie usypane wzniesienie ma ok. 15 m wysokości (ponad szczyt Góry Zamkowej), cylindryczny kopiec o średnicy platformy szczytowej 45-60 m, powierzchnia majdanu ok. 60 na 40 m. Badania archeologiczne przeprowadzone w latach 1964-1966 wykazały istnienie w tym miejscu grodziska drewniano-kamiennego z X wieku wchodzącego w skład systemu obronnego, utworzonego przez związek plemienny Lędzian sandomierskich (jego funkcją była osłona wschodniej granicy ich terytorium). Wjazd do niego znajdował się od strony północnej.
Około 1236 r. wzniósł tu zamek książę Daniel Halicki, zwany także Danielem Romanowiczem. Powstało kamienne palatium i cerkiew poświęcona św. Janowi Złotoustemu. Budowla, jaką odsłonięto podczas badań archeologicznych, była zbudowana z zielonego wapienia oraz ciosanych bloków kładzionych na zaprawie wapiennej; miała długość 57 m, szerokość 22,5 m i grubość ścian 2 m. Wzorem dla budowli była prawdopodobnie rezydencja w Óbudzie na Węgrzech.W 1349 r. Kazimierz Wielki wniósł tu kamienną wieżę obronną (5 na 5 m).Według niektórych źródeł w 1789 r. dawny zamek księcia Daniela Halickiego stał jeszcze w całości; był konstrukcją w większej części drewnianą, wzniesioną na wysokim podmurowaniu; miał jedną wieżę wysoką, drewnianą; drugą niższą, murowaną; obok znajdował się murowany budynek. Pod koniec XIX wieku z zamku pozostały jedynie fundamenty.
Nasyp był początkowo wyższy, jednak w 1876 r. władze carskie splantowały go. Utworzono wówczas od południowej strony wejście w postaci pochylni. Na placu zbudowano kaplicę Świętych Cyryla i Metodego (1884 r.), która w 1921 r. została rozebrana do fundamentów. Na pozostałym po niej cokole w 1928 r. młodzież szkolna usypała kopiec X-lecia Odzyskania Niepodległości (ok. 3 m wysokości) - znajdujący się na środku Wysokiej Górki.W latach 1964-1966 prowadzono tu badania archeologiczne w wyniku których odkryto m.in.:
części drewniano-kamiennego wału o konstrukcji skrzyniowej;
pięć rzędów częstokołu z pni dębowych - znajdujących się na obrzeżu wału;
fundamenty zamku księcia Daniela;
fundament Wieży Kazimierzowskiej.
W 1983 r. wzniesienie uznano za pomnik przyrody. U podnóża nasypu rośnie jesion wyniosły odmiany jednolistnej będący również pomnikiem przyrody.7 września 1998 r. ks. abp Józef Życiński dokonał poświęcenia Krzyża Jubileuszowego na Kopcu Niepodległości. Od 2010 roku trwają na terenie grodziska prace archeologiczne. Za wiki
Górka Katedralna
więcej zdjęć (35)
Atrakcja turystyczna
Dawniej: Górka
Widoki z Wysokiej Górki
więcej zdjęć (22)
ul. Czarnieckiego
więcej zdjęć (54)
Dawniej: Gimnazjalna