starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Komentarz został usunięty przez użytkownika
2017-09-12 10:07:42 (8 lat temu)
labeo7
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 28 dni
Dodane: 20 sierpnia 2015, godz. 22:53:09
Autor: Ryszard Godlewski ... więcej (13)
Rozmiar: 1600px x 1093px
16 pobrań
2469 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
zajezdnie tramwajowe
Zbudowano: 1901
Dawniej: Strassenbahn Depot V
Zbudowano: 1902/1970
Dawniej: Berolina
Wyprodukowane w 1902 roku przez wrocławskie fabryki Einsenwerk Gustav Trelenberg i Linke-Hoffmann Werke. "Jaś" był wagonem silnikowym a "Małgosia" doczepką. Był to model "Berolina". W 1969 roku na 25 lecie pozwrotu Ziem Zachodnich i Północnych do Macierzy załoga MPK rozpoczęła rekonstrukcje i odbudowę "Jasia". Do tego czasu był wagonem technicznym na stanie wrocławskiego Zakładu Torowego MPK. Od 1970 wozi turystów. W 1972 roku dołączyła do niego , podobnie odrestaurowana "Małgosia"
bonczek/hydroforgroup/ - Kalendarz Wrocławski 2002 / J. Korzeniowski
Tramwaj Berolina
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1901

Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Tramwaj zabytkowy "Baba Jaga"
więcej zdjęć (54)
Zbudowano: 1929/1993
Dawniej: Linke-Hofmann
Typ LH - Standard, wyprodukowany w 1929 r., 2 x 48kW Fa. Linke-Hofmann, Breslau.
Tramwaj udostępniony dzięki zaangażowaniu grupy pracowników wrocławskiego MPK , z inspiracji i przy udziale Pana Janusza Korzeniowskiego oraz wsparciu Muzeum Techniki. Wpisany jak większośc starego wrocławskiego taboru do rejestru zabytków 696/1-40 30 III 1998.

Pierwsza kawiarenka tramwajowa w Polsce, od 15.06.1993.
Hala główna
więcej zdjęć (44)
ul. Legnicka
więcej zdjęć (2554)
Dawniej: Friedrich Wilhelm Strasse, Frankfurter Strasse
Najstarszy odcinek ulicy (od pl. 1. Maja) pokrywa się z biegiem dawnej drogi biegnącej w stronę Brandenburgii i Saksonii. Była to wtedy główna droga Przedmieścia Mikołajskiego. Około XVI w. ulica byla luźno zabudowana a po obu jej stronach rozciągały się ogrody. Gwałtowny rozwój nastąpił po zdobyciu Wrocławia przez wojska francuskie na początku XIX wieku. Wtedy zaczęły powstawać pierwsze kamienice. Od lat 70. XIX w. w związku ze zwiększeniem urbanizacji przedmieścia zabudowa została jeszcze bardziej zagęszczona. W XX wieku stanowiły ją już głównie kamienice czynszowe o różnym standarcie. Przy ulicy były to okazałe budynki dla bogatszych zaś oficyny zamieszkiwali głównie biedni pracownicy pobliskich fabryk. Odmienna zabudowa charakteryzowała młodszy odcinek ulicy. Były to głównie budynki z lat 20. w rejonie Szczepina i Popowic.
Omawiając nazwę ulicy trzeba zaznaczyć, że na obecną ul. Legnicką składają się dwie przedwojenne ulice:

- Friedrich-Wilhelm-Str. od pl. 1. Maja do pl. Strzegomskiego. Patronem był pruski król Fryderyk Wilhelm III (1770-1840)

- Frankfurterstr. od pl. Strzegomskiego do ul. Na Ostatnim Groszu. Nazwa pochodziła od miasta Frankfurt nad Odrą, w stronę którego ulica prowadzi. Do ok. 1910 r. ten odcinek był częścią szosy berlińskiej (Berliner Chaussee).

W 1945 r. zabudowa tej szerokiej, reprezentacyjnej ulicy została zrównana z ziemią. Przez rok ulica już na całej długości (od pl. 1. Maja do ul. Na Ostatnim Groszu) funkcjonowała pod nazwą ul. Lignickiej. W tym roku skorygowano nazwę miasta Legnica i od tego czasu obowiązuje obecna nazwa. W latach 70. wzdłuż ulicy wniesiono osiedla bloków z wielkiej płyty.