Jelcz 272 MEX - zaadaptowana do potrzeb komunikacji miejskiej wersja autobusu Jelcz 043, produkowany w JZS w Jelczu w latach 1963-1977 N. Obie wersje były eksploatowane liniowo we Wrocławiu, z tym że model 043 - z racji mniejszego przystosowania do ruchu miejskiego - w znacznie mniejszym zakresie i głównie na liniach podmiejskich.

Zmodernizowana wersja i następca modelu Jelcz AP-02. W stosunku do poprzednika charakteryzował się skróconą o 1,87 m tylną sekcją nadwozia oraz zmniejszonym o 1,45 m rozstawem drugiej i trzeciej osi. Ponadto przy przegubie zastosowano szersze czteropłatowe drzwi środkowe o szerokości 1,26 m (w starszym modelu, pomimo dłuższego drugiego członu nadwozia, zastosowano drzwi dwupłatowe). Modernizacja była efektem ujawniających się w trakcie eksploatacji wad konstrukcyjnych modelu AP-02, którego głównym mankamentem była niska zwrotność oraz zachodzenie tylnego członu na zakrętach, co było skutkiem nadmiernej długości drugiej sekcji oraz zwisu tylnego. Do dziś zachował się prawdopodobnie tylko jeden egzemplarz tego pojazdu (w Krakowie).

Ulica w kształcie, w jakim możemy ją częściowo podziwiać do dzisiaj powstała dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Wcześniej była to zwykła polna droga, rzadko zabudowana wiejskimi domami, za którymi ciągnęły się rozległe ogrody. Właśnie od tych ogrodów wzięła się przedwojenna nazwa ulicy – Gartenstrasse (Ogrodowa). Nazwę tą wprowadzono oficjalnie w 1823 r., lecz we wcześniejszych wiekach można spotkać także inne nazwy. Odcinek od ul. Grabiszyńskiej do ul. Stawowej zwano Wielkim Wygonem (Große Anger), a od ul. Stawowej do ul. Dworcowej Nowym Wygonem (Neue Anger) później określany jako Angergasse. Ten ostatni odcinek nosił też czasowo nazwę Am Oberschlesischen Bahnhof lub Am Hauptbahnhof (sam plac przed Dworcem Głównym). Jakby tego było mało to do 1906 r. do Gartenstr. zaliczana była także obecna ul. Gabrieli Zapolskiej. Szybki rozwój ulicy nastąpił po wyburzeniu przez Francuzów fortyfikacji miejskich w 1807 r., a następnie przez wybudowanie w połowie XIX w. najpierw Dworca Górnośląskiego, a następnie Dworca Głównego. Ulica stała się reprezentacyjną arterią Przedmieścia Świdnickiego. W rejonie dworca powstawały hotele (Kronprinz, Nord, Vier Jahreszeiten), ośrodki kulturalne (Dom Koncertowy, obecny Teatr Polski, kino Capitol), urzędy (Śląski Sejm Krajowy, Dyrekcja Kolei).

W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została w znacznym stopniu zniszczona. Luki w zabudowie zaczęto uzupełniać już w latach 50. i 60. na północnej stronie ulicy i w rejonie placu Legionów. W 1961 r. ulicę przedłużono od pl. Legionów od pl. Orląt Lwowskich.
Przez pierwsze dwa powojenne lata ulica nosiła przetłumaczoną niemiecką nazwę czyli była to ul. Ogrodowa. W kwietniu 1947 r. patronem ulicy został Karol Świerczewski (1897-1947), generał, działacz komunistyczny, zabity 28 III 1947 r. przez oddział UPA pod Jabłonkami w Bieszczadach. Od 1992 r. patronem jest marszałek Józef Klemens Piłsudski (1867-1935), pierwszy Marszałek Polski, mąż stanu, Naczelnik Państwa, dwukrotny premier II RP.