Pierwsze wagony z rodziny N we Wrocławiu pojawiły się w roku 1956. Z ruchu liniowego wycofano je w roku 1991 aczkolwiek część z nich istnieje do dzisiaj jako wagony historyczne i gospodarcze.

Wrocław dostał 17 nowych wagonów N z Konstalu w 1956 (wozy 1401-1417). Wozy N z Warszawy, dostarczane w latach 60. miały numerację 1301-1355. W latach 1975-76 z doczep ND powstało 8 wozów silnikowych N.  Wóz nr 1356 był pierwszy.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

25 czerwca 2016 r. rozpoczyna się przebudowa ul. Dyrekcyjnej związana z budową galerii „Wroclavia”. Po przebudowie nie wrócą już na nią tramwaje. Z tej okazji tydzień wcześniej uroczyście pożegnane zostało to jedno z ostatnich przedwojennych torowisk we Wrocławiu.

W nocy z 17/18 czerwca odbyła się nocna impreza organizowana przez Klub Miłośników Transportu Zbiorowego, Klub Sympatyków Transportu Miejskiego i MPK. W imprezie uczestniczyły tramwaje Konstal 4N-1336 „MIkołaj”, Konstal 4N1-1444 „eNusia” i Konstal 105Na-2534.

18 czerwca w godzinach przedpołudniowych odbył się natomiast okolicznościowy przejazd organizowany przez FotoPolskę, w ramach którego przejechaliśmy trasę nieistniejącej już linii 19 wozem 1336 „Mikołaj”. Był to prawdopodobnie ostatni przejazd tramwaju ulicą Dyrekcyjną.

Ulica nabrała miejskiego charakteru po 1807 r., co związane było z wyburzeniem fortyfikacji miejskich. Jednak już wcześniej w tym miejscu biegła jedna z głównych dróg Przedmieścia Świdnickiego. W 1823 r. do ulicy przyłączono odcinek między ul. Dworcową i ul. Pułaskiego zwany Małym Wygonem. Wtedy też oficjalnie wprowadzono nazwę Tauentzienstr. Patronem został pruski generał Friedrich Bogislav von Tauentzien (1710-1791). W 1863 r. do ulicę ponownie przedłużono, tym razem do połączenia z ul. Traugutta i ul. Krakowską. Nowy odcinek dla odróżnienia od starszego nazwano Neue Tauentzien Strasse. Posiadał ona także odrębną numerację. Stan taki trwał do pierwszych lat XX wieku. Wtedy zdecydowano się na połączenie całej ulicy pod jedną nazwą i z jedną numeracją.

W 1945 roku zdecydowana większość zabudowy uległa zniszczeniu. Trochę mniej zniszczeń zanotowano we wschodnim odcinku ulicy. Ulica jako jedna z pierwszych po wojnie otrzymała nowego patrona. 25 lipca 1945 r. został nim generał, bojownik o niepodległość Polski Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko (1746-1817). W kolejnych latach w mijscu zniszczonych w czasie wojny kamienic wzniesiono bloki.