Pierwsze przymiarki do budowy nowego schroniska miały miejsce już w 1949 roku. Jednak prawdziwym ojcem owych talerzy był pracownik Politechniki Wrocławskiej w 1960 roku dr inż. arch. Witold Lipiński (Katedra Budownictwa Ogólnego Politechniki). On własnie był autorem projektu owych "talerzy". Projekt jednak czekał aż trzy lata do 1963 roku by zaczęto go realizować. W 1964 ukończono pełną dokumentację (Witold Lipiński, Waldemar Wawrzyniak, Andrzej Sokolski, Zbigniew Katoł). Pozwolenie na budowę wydano 1966 roku (Jelenia Góra) a za wykonawcę wybrano Jeleniogórskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego. Kierownikiem przedsięwzięcia był inż. Stanisław Siemieński. Prace rozpoczęto w 1964 roku od budowy drogi dojazdowej i wodociągu. Drogę skończono dopiero w 1971 roku. Samo schronisko zaczęto budowac w 1967 roku zaczynając od rozbiórki starego. Na początku postawiono przepompownię wody a w 1969 roku zaczęto budować mury własciwego obiektu, by w 1973 roku doprowadzić do stanu zamkniętego całość "talerzy". Odbiór techniczny nastąpił 13 listopada 1974 roku. Ówczesne władze PRL z okazji zbliżającej się rocznicy XXX lecia PRL wykorzystały budowę do celów propagandowych wcześniej ni jak przy niej nie pomagając. Doprowadziło to w efekcie do rezygnacji z montażu okolicznosciowej plakietki na której byli wymienieni autorzy projektu i prac. Do dziś nie znalazła należnego jej miejsca, lecz nie wszystko jeszcze stracone....
12 marca 2009 budynek uległ uszkodzeniu wskutek złych warunków meteorologicznych w następstwie czego popękały ściany. 15 marca uszkodzeniu uległ górny dysk (osunięcie) i schronisko wraz z obserwatorium zostało zamknięte. Uszkodzenie górnego dysku zagraża pozostałym dyskom budynku.
b/h/ na podst. artykułu "Talerze na Śnieżce mają 30 lat" Iwo Łaborewicza - Sudety 12/2004