Katolicka Księgarnia św. Kazimierza

Szpital parafialny został zbudowany w 1762 r. z polecenia Jana Klemensa Branickiego, który 6 lat później uposażył żyjących w nim biedaków. Budynek spełniał swoje pierwotne funkcje aż do I wojny światowej. W 1857 r. Towarzystwo Dobroczynności wydzierżawiło budynek poszpitalny i dwa lata później przeprowadziło jego generalny remont. Dzięki zaangażowaniu Towarzystwa, w przytułku co roku mogło żyć ponad 20 starszych kobiet. Część z lokali znajdujących się w tym budynku dzierżawiono prywatnym przedsiębiorcom, m.in. na skład gotowych ubrań oraz sklep z funeraliami. Po lutym 1919 r. i przyłączeniu Białegostoku do Polski w dawnym budynku szpitalnym zaczęła działalność polska drukarnia Bolesława Huppertca. W rezultacie, gdy na początku 1919 r. Polskie Towarzystwo Popierania Prasy i Czytelnictwa przystąpiło do realizacji pomysłu wydawania pierwszej polskojęzycznej gazety pod nazwą „Dziennik Białostocki”.
Pierwszy numer „Dziennika Białostockiego” trafił pod prasę drukarską Huppertca 5 kwietnia i następnego dnia egzemplarze gazety były już w sprzedaży.
Równolegle do drukarni przy Rynku Kościuszki 2 funkcjonowały m.in.: stary sklep z ubraniami należący do Józefa Jelina, sprzedaż trumien Knefelów oraz maszyn do szycia Karoliny Bućko. Od 1927 r. mieścił się tu lokal Spółdzielni Ogrodniczo-Pszczelniczej, sp. z o. o.
W 1924 r. przystąpiono do rozbudowy dawnego szpitala w głąb posesji celem przekształcenia go w Dom Ludowy. Prace budowlane trwały do początków 1935 r. i 24 stycznia tego roku, przy udziale władz kościelnych, państwowych i samorządowych oddano do użytku zmodernizowany gmach. W podziemiach mieściła się obszerna sala kinowo-teatralna na prawie 700 miejsc z balkonem, zaś na wysokości parteru różnego rodzaju pomieszczenia dla instytucji katolickich. Pierwsze chrześcijańskie kino w Białymstoku otrzymało nazwę „Świat” i jeszcze tego samego dnia zaczęto wyświetlanie „przepotężnego historycznego filmu produkcji polskiej «Przeor Kordecki obrońca Częstochowy» z Karolem Adwentowiczem”.
Kino Świat działało do 1939 r. Po 1944 r. początkowo salę kinową w latach stalinowskich wykorzystywano do pokazowych procesów żołnierzy podziemia niepodległościowego i przeciwników nowego systemu. Na początku lat 50. XX w. w budynku ulokowano kino Ton. Dziś nadal budynek służy jako kino-teatr, sala konferencyjna i koncertowa, a w pomieszczeniach na parterze i piętrze mieszczą się różne organizacje katolickie i społeczne.

http://www.poranny.pl/album-bi...ppertca-i-kino-swiat,id,t.html