Młyńska 7

Kamienica właściciela młyna Jakuba Werbera, leżąca nieco na uboczu w przemysłowej okolicy ulicy Młyńskiej należy do piękniejszych secesyjnych budowli w mieście. Ciekawostką może być fakt, iż stanowi ona połączenie dwóch domów o takich samych elewacjach, powstałych w odstępie sześciu lat, połączonych za linią głównego wejścia. Pierwsza część na lewo od bramy powstała w 1904 roku, natomiast pozostałą południową część, z narożem przy wlocie ulicy Batorego, w 1910 roku wzniósł architekt Ignatz Ungwer.

Warto przypatrzyć się tu oknom poddasza o nerkowatym kształcie, gdzie podziwiać można promienistą secesyjną stolarkę. Pełnoplastyczne stalowe kwiaty służą jako wsporniki gzymsów między oknami, wytłoczone w tynku układają się w festony, bukiety i wieńce. Prawdziwym dziełem secesji są drzwi do budynku, o płynnych formach przeszkleń, liściastych ornamentach i falujących łodygach kwiatowej kraty.
Nad bramą widnieje atrybut właściciela, stylizowane koło młyńskie. Wiosna kwitnie w sieni sztukateriami młodych pąków i liści porastających medaliony z postaciami dzieci. W balustradę schodów wpleciono żeliwne rzeźby słoneczników, oddanychz wręcz naturalistyczną wiernością.