Osiedla Dyrekcji - 3 kolonie mieszkalne wybudowane przez PKP w latach 1928-39 na obszarze ok. 30,2 ha, zwane potocznie "Dyrekcją"; obejmują Gmach Dyrekcji Kolei przy pl. Niepodległości nr 1 (mur., 1929-1939, arch. H. J. Gay) oraz 112 domów mieszkalnych w zabudowie luźnej i zwartej i 4 baraki drewniane Biura Kierownictwa Budowy przy Żwirki i Wigury (prowadzonej przez kier. budowy Z. Mianowskiego, następnie M. Leszczynę-Głybowskiego). Granice obszaru zajętego przez osiedla „Dyrekcji" wyznaczają ulice: Wiejska - Graniczna - Wysoka - Żwirki i Wigury - Słowackiego - Szwoleżerów - Śląska - Wołyńska - Wileńska - 11-Listopada - Reja - Brzóski - Batorego - Plac Tysiąclecia. Budowę osiedli kolejowych przerwano w 1932 i ukończono dopiero w latach 1938-39. Gmach rozbudowano w latach 50 XX w., remont, lata 70 XX w.
Ukształtowane są z 3 zespołów zabudowy o odrębnej morfologii i typologii:
1) zespół zabudowy zwartej (pierzejowej) na głównej osi dzielnicy między Wzgórzem Kredowym a Górką Katedralną, ograniczony ulicami Wiejską, Batorego, Żwirki i Wigury, Wysoką i Graniczną, zwany "Dyrekcją Górną";
2) zespół zabudowy zwartej (pierzejowej) wokół placu Niepodległości wraz z Gmachem Dyrekcji Kolei na północnej osi dzielnicy między Wzgórzem Kredowym a Dworcem PKP, zwany "Dyrekcją Dolną"
oraz pomiędzy "Dyrekcją Górną" i "Dolną"
3) zespół zabudowy luźnej (dwurodzinnej) ograniczony ulicami Stephensona, Słowackiego i Szwoleżerów.
24 kwietnia 1971 decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, tereny przylegajłce do al. Piłsudkiego oraz tereny i układ urbanistyczny osiedli Dyrekcji, wpisane zostały do Rejestru Zabytków pod nr A/138.
więcej 
|