Główna 24

Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 80. Numer posesji był 24 (początkowo był to nr 22, który zmieniono około 1905 r.). Dom został wzniesiony w 1890 r. przez cieszyńskiego budowniczego Antona Jonkischa, który był zarazem jego pierwszym właścicielem. W 1895 r. sprzedał kamienicę za 25 tys. florenów Antononiemu Gorgoschowi - emerytowanemu inspektorowi do spraw ekonomii Komory Cieszyńskiej. W późniejszym okresie współwłaścicielem została Anna Filkuka (zapewne żona Johanna Filkuki - zarządcy Arcyksiążęcej rafinerii spirytusu i olejarni rzepakowej ). W 1902 r. w pomieszczeniach handlowych otwarto kawiarnię Wincenta Konecznego. W 1904 r. kamienicę zakupili za 54 tys koron austriackich Salomon i Berta Roßbachowie, którzy prowadzili sklep z wyrobami pończoszniczymi. W 1914 r. w podwórzu dobudowano magazyn podług projektu Josefa Nosska. W okresie międzywojnia budynek należał do wdowy Idy Roßbach oraz dzieci Lazara, Gusti i Benedikta. Ten ostatni w 1930 r. zlecił przygotowanie projektu przebudowy przyziemia architektowi Ladislavowi Skale z Morawskiej Ostrawy. Chodziło o rozdzielenie dużego pomieszczenia handlowego na trzy mniejsze pomieszczenia dla bliżej nieznanej firmy "Sarot" - do realizacji tego projektu jednak nigdy nie doszło. Od 1933 r. w budynku, w podwórzu działała drukarnia Waltera Nitkiewicza. W Karwinie od 1904 r. działa drukarnia Johanna Nitkiewicza, która zatrudniała około 10-15 pracowników. Oprócz tego znajdował się tu zakład fryzjerski Adolfa Wallnera. W 1935 r. firma budowlana Václava Nekvasila wykonała w osi budynku nowe wejście do lokalu handlowego wynajętego przez Josefa Schönberga (otworzył tu sklep odzieżowy) w miejscu, gdzie wcześniej znajdowała się witryna sklepowa wyposażona w żaluzje. Pierwotne wejście znajdujące się w lewej części budynku zostało przebudowane na witrynę sklepową. W trakcie powyższych prac usunięto zdobienia elewacji - stan taki utrzymał się do dziś dnia. Krótko po II wś. budynek należał do Karla i Františki Tománków.