Dworcowa 25

Kamienica pod numerem 25 przy dzisiejszej ulicy Dworcowej, została zbudowana na zlecenie karczmarza Eliasa Preissa ze Studzienic. Budynek został wybudowany jako hotel. Budynek został zaprojektowany przez mistrza murarskiego Friedricha Scholza. W piętrowym budynku hotelu zaprojektowano na parterze sień z klatką schodową, duży pokój mieszkalny z sypialnią dla dzierżawcy po lewej stronie, oraz po prawej stronie sieni duży i mały pokój restauracyjny z kuchnią. Na pierwszym piętrze przewidziano 4 pokoje wyłącznie dla gości. W roku 1880, do budynku hotelowego od zachodu dobudowano część przeznaczoną na mieszkanie dla rodziny Preissów, która w tym czasie przenosiła się ze Studzienic do Pszczyny. Nowy budynek połączył dotychczasowy hotel z sąsiednim budynkiem, tworząc jednolity ciąg kamienic. W nowym budynku na parterze mieścił się lokal handlowy, gdzie w od roku 1882 był sklep kolonialny, z osobnym wejściem i dużym oknem wystawowym, od strony ulicy. Na parterze od strony podwórka były dwa pokoje, kuchnia oraz osobna klatka schodowa. Na piętrze mieściły się dwa pokoje dzienne, sypialnia, spiżarnia, kuchnia i dodatkowo duży strych.
Przez kilka lat (od wybudowania aż po rok 1888) pokoje hotelowe były zajmowane przez sekretarza powiatu Borzeńskiego.
Po śmierci Eliasa Preissa w roku 1889, hotel przejęła jego żona Rosalie, po śmierci której w roku 1897, przejęła hotel ich córka Maria, żona mistrza piekarskiego Ignatza (Isaaca) Kleinhandlera. W roku 1899 sprzedała ona kamienicę kupcowi Adolfowi Minarczykowi i jego żonie Mathlide z domu Nowak.

/na podstawie opisu Sławomira Pastuszki, w cyklu artykułów ukazujących się w Głosie Pszczyńskim/