†

Kąpielisko strzeżone

Niedługo po wybudowaniu zapory w Goczałkowicach, na rzece Wiśle, i powstaniu Zbiornika Goczałkowickiego, zbudowano nad brzegiem zalewu, w pobliżu upustów burzowych w Goczałkowicach strzeżone kąpielisko. Umocniono linię brzegową, wyłożoną ostatecznie betonowymi płytami, z schodami zejściowymi do wody zlokalizowanymi co kilkadziesiąt metrów. Przy każdych schodach zainstalowano wieżyczki ratowników. Powstanie kąpieliska datuje się na rok 1960, i działało ono do początków lat 70-tych XX., gdy ówczesne władze stwierdziły, że jest to zbiornik wody pitnej i ostoja dzikiej przyrody, i sukcesywnie zaczęły wprowadzać coraz większe obostrzenia w dostępie do wód jeziora. W końcowym stadium działania kąpieliska, przestało ono mieć charakter strzeżonego, a stało się dzikim kąpieliskiem, zwłaszcza, że w 1984 r. wprowadzono zakaz użytkowania wód zbiornika wodnego, zarówno do kąpieli, jak i dla żeglarstwa. Ostateczna likwidacja kąpieliska, i jego dewastacja nastąpiła po roku 1990, gdy wprowadzono nakaz likwidacji wszystkich ośrodków wczasowych znajdujących się nad brzegami zbiornika, z jednym wyjątkiem, jakim do dziś pozostał Ośrodek PTTK Pszczyna w Wiśle-Wielkiej.