†

Pływające drewniane kąpielisko

"W 1906 r. miasto Grudziądz liczyło już ~35 000
mieszkańców i nastąpił szybki rozrost przemysłu i handlu, itd. Wtedy to Rada
7
Miejska uchwaliła ustawę o budowie pływającego kąpieliska na Wiśle. Nośność drewnianej konstrukcji spoczywała głównie na dwóch pontonach
o długości 37 m i szerokości 4 m, które zostały wykonane w Stoczni Gdańskiej.
W czterech narożach zbudowano 4 wieżyczki o 8 m wysokości. Każda z nich
była zakończona czterema spadzistymi daszkami i spiczastym zakończeniem.
W jednej z nich urządzono mieszkanie dla dozorcy. Odkryte baseny kąpielowe;dla kobiet o wym. 10 x 8,5 m i mężczyzn 17 x 8,5 zajmowały przestrzeń między
pontonami. Poziom wody wynosił od 0,5 – 1,5 m. Wzdłuż zewnętrznych boków
pontonu zbudowano kryte kabiny kąpielowe. Z jednej strony urządzono 11 kabin dla kobiet i 8 kabin dla mężczyzn. Dna i boki w basenach kąpielowych wyłożono deskami, zachowując szczeliny dla przepływu wody. Kryty taras nad
pontonami, przedzielony wzdłuż ścianą umożliwiał oddzielne dojście do basenów i kabin kąpielowych i szatni. Szatnie urządzono w osobnych kabinach
między wieżyczkami, tak z przodu jak i z tyłu kąpieliska. Otwarcia kąpieliska
dokonano dnia 1 VI 1908 r. i przetrwało do 1939 r. W okresie zimowym po demontażu krótszych segmentów między pontonami – kąpielisko spławiano do
basenu portowego, tj., obecnej przystani Klubu Wioślarskiego Wisła. Prace budowlane wykonywali miejscowi rzemieślnicy. Początkowy koszt wynosił 31
000 marek.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    "Informacja z Biuletynu - KOŁA MIŁOŚNIKÓW DZIEJÓW GRUDZIĄDZA
KLUB „CENTRUM” SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ W GRUDZIĄDZU. Data wydania: 29.10.2014 r.