†

"Drobnerion"

Przed  1890 r. w "Kamienicy Pod Panem Jezusem" przeprowadzono remont i wkrótce obiekt stał się własnością Romana Drobnera, który we wnętrzu otworzył restaurację. W ogrodzie kamienicy (od strony Plant) ustawiony został w 1904 r. dodatkowy pawilon, zwany później „Drobnerionem”, według projektu Jana Zawiejskiego, sygnowany przez prowadzącego prace budowlane Władysława Kleinbergera. Był to przeszkolony, lekki pawilon z dwukondygnacyjną hallą, parterowymi partiami bocznymi i werandą. Stylem nawiązywał do kawiarni wiedeńskich o miękkich, falistych, secesyjnych liniach wzbogaconych motywami ludowymi i scenami dekoracyjnymi autorstwa Karola Frycza. Część środkowa pawilonu została później podwyższona i posiadała dodatkową strefę okien. Restauracja ozdobiona była ogromnym imbrykiem, jako godłem źródła tryskającego mokką.
Po pożarze, w roku 1907, kawiarnię odbudował ze zmianami (zwłaszcza w detalu) - W. Kleiberger już bez udziału J. Zawiejskiego, który ubolewał nad wprowadzonymi zmianami. 
Po śmierci R. Drobnera w 1913 r. piętro kamienicy zaadaptowano na kinoteatr „Wisła”, częściowo przebudowując obiekt. Po I wojnie światowej w tym miejscu maiał siedzibę  lokal dancingowy „Polonia”, następnie kawiarnia „Udziałowa”. W 1918 r. znajdował się kabaret „Rozmaitości” Leona Wyrwicza.

Podczas okupacji urządzono w "Drobnerionie" ekskluzywne Volksdeutsches Ringkasino, a przez kilka powojennych lat działała tu kawiarnia z dancingiem "Adria".W latach pięćdziesiątych lokal zamieniono na jadłodajnię II kategorii pod nazwą "Powszechna".

Dopiero w 1956  kawiarnię odnowiono i  przemianowano na dancing "Esplanada".  Na początku Stefan Otwinowski i Tadeusz Kwiatkowski próbowali tu utworzyć "Teatr Satyryków", ale w końcu zwyciężyły pokazy striptizu i  jako pierwsza w Krakowie "Esplanada" gorszyła negliżem.

Na posiedzeniu Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa - 25 lutego 1959  - zapadła uchwała, na mocy której na miejscu kawiarni-dancingu miał powstać  pawilon wystawowy.