Rzeźba "Hutnik"

To jest ponoć hutnik

Samotny, zapomniany hutnik z Ustronia - symboliczny władca hut. Okaleczony, bez ręcznej "dmuchawy". Czekamy na jego wielki powrót do Ustronia. Byłby to najstarszy, zachowany pomnik w naszym mieście. Jego miejsce jest przy ul. Hutniczej 3.
Dodałam opis i założyłam nowy obiekt.

Cieszyniacy! Pożegnajcie się z hutnikiem, bo w środę wraca tam, gdzie jego miejsce...

do augiasz: Hmm...

do augiasz: Ja, hutnikowi to by zaroz tyn kapizdroł na głowie zgoroł, taki tam w hucie je hyc

do vstrone: Chodzą słuchy, że to nie jedyne pożegnanie.

do czesil: Nie rozumiem. Nie znam cieszyńskich ploteczek.

do vstrone: Ma powrócić na swe pierwotne miejsce jeszcze jakiś inny zabytek, ale nie chcę plotkować.

do czesil: Tak to już w życiu bywa - z zabytkami jest czasem jak z ludźmi...

No proszę! Jak dla mnie to całkowicie nowe odkrycie!
Ciekawe jakie będą jego następne losy?

Ostatnie aktualizacje losów rzeźby „Hutnik”:
W 1897 r. - nastąpiła likwidacja huty i wielkiego pieca, a końcem 1906 r. działającej przy hucie odlewni żeliwa o nazwie „Elżbieta”. Siedziba dyrekcji huty (obecnie Muzeum Ustrońskie) została więc przeznaczona na mieszkania dla pracowników, zatrudnionych w pozostałych zakładach w dolnym Ustroniu, które, po licznych przekształceniach, ostatecznie działały jako Kuźnia Ustroń. Ponadto podczas II wojny światowej budynek przejął okupant z przeznaczeniem na mieszkania, z którego to okresu zachowały się ciekawe archiwalne fotografie budynku dzisiejszego Muzeum oraz jego niegdysiejszych wnętrz. W międzyczasie rzeźba „Hutnik” trafiła na podwórze dzisiejszego Muzeum, gdzie wówczas znajdowały się pomniejsze budynki mieszkalne i gospodarcze. Następnie figurę przeniesiono do ogrodu budynku fabrycznego przy ówczesnej ul. 22 Lipca 27 (obecnie Daszyńskiego 61). Obiekt ten wzniesiony został ok. 1850 r. jako dom mieszkalny dla zarządców Młotowni „Adam”, a dalej Arcyksiążęcego Zakładu Budowy Maszyn, Fabryki Śrub i Wyrobów Kutych „Brevillier – Urban” oraz Kuźni Ustroń. Dom ten zamieszkiwał między innymi ustroński hutmistrz inż. Emil Kuhlo, zatrudniony tutaj od 1865 r. do śmierci w 1886 r. To pod jego kierownictwem ustroński Zakład budowy Maszyn zatrudniający ponad 800 pracowników stał się czołowym konstruktorem i wykonawcą urządzeń dla rozwijającego się przemysłu hutniczego i górnictwa Komory Cieszyńskiej. Był to także jedyny hutmistrz, któremu naprawdę leżało na sercu zapewnienie godnych warunków bytowych robotnikom. To tutaj E. Kuhlo podejmował obiadem 20.10.1880 r. cesarza Franciszka Józefa I. W okresie przeniesienia rzeźby w tamto miejsce okazały dom z pięknym ogrodem otoczonym wysokim murem zamieszkiwany był okresowo przez zarząd firmy Brevillier – Urban, przebywający na stałe w Wiedniu. Po II wojnie światowej, z związku z komunalizacją byłego budynku mieszkalnego dyrekcji Kuźni rzeźba „Hutnik” została oddana w czasowy depozyt do Muzeum w Cieszynie. Przed jej oddaniem wykonana została jedyna istniejąca fotografia rzeźby.
Muzeum Ustrońskie czyniło starania o odzyskanie tego zabytku od 2007 r. Główną przeszkodą był brak dokumentu przekazania rzeźby w depozyt do Cieszyna. Dopiero końcem 2014 r. odnaleziono pismo z 1966 r., którego fragment poświadczył pierwotną przynależność zabytku do Ustronia. W październiku 2014 r. podczas sesji Rady Miejskiej Cieszyna podjęto uchwało o przekazaniu rzeźby do Muzeum Ustrońskiego im. Jana Jarockiego w Ustroniu. W połowie 2015 r. podpisano stosowne porozumienie na mocy którego już w najbliższych tygodniach Hutnik wróci do Ustronia.

do czesil: Może uda się go odzyskać? :-)

do czesil: ????? W każdym razie miejsce dla niego już jest przygotowane. Lepsze :-)

do AlicjaMuzeumUstrońskie: Ale historia! Czyli bez znalezienia dokumentu nie byłoby mowy o zwrocie?

Szczerze? = wygląda kal klaun, he he :-)

Jeżeli nie rozpoznano dotychczas hutnik czy górnik, to do eksponatów nierozpoznanych przenieść ;-)

Na ubiorach zawodowych się nie znam, ale patrząc na czapkę, to jakby kucharz był, mniam, mniam :-)

do Stenek: Ponoć to nie hutnik a górnik.

do czesil: czyli hawiyrz
Ale to Grzegorz pisał, ze hutnik, nie ja ;-)

do grzegorzem: :-)