Artefakty

Tekst ze strony 88 w/w książki:
Dwie kaplice przylegające do zakrystii od zachodu są prawdopodobnie późniejszym dodatkiem. Jednak są one już wspomniane w kilku zachowanych dokumentach fundacyjnych ołtarza z XV wieku, choć pod różnymi nazwami [10 000 rycerzy, św. Bartłomieja, św. Trzech Królów, Modlitwa Chrystusa w Getsemani itp.]. Na początku XVI wieku prawdopodobnie popadły one w ruinę. Dlatego w 1514 r. uzyskano dla nich list odpustowy, gwarantujący 100 dni odpustu każdemu, kto przyczyniłby się do naprawy tych kaplic i modliłby się w nich w określone dni świąteczne, które biskup Wrocławia hojnie zwiększył o 40 dni. Ponieważ kazanie Lutra zostało wygłoszone publicznie w tym kościele kilka lat później, można założyć, że ten list odpustowy nie przyniósł pożądanego efektu. Z drugiej strony jest bardzo prawdopodobne, że miejscowy cech sukienników (nierzadko zdarzało się wówczas, że cechy rzemieślnicze lub osoby prywatne zlecały przebudowę i restaurację takich kaplic) zlecił odbudowę tych zniszczonych kaplic. Przynajmniej od tego czasu są one nazywane kaplicami sukienników, a ich ozdobne sklepienia krzyżowe są ozdobione emblematami tego cechu. W 1599 r. magistrat podarował jedną z tych kaplic ówczesnemu Landeshauptmannowi (staroście powiatu) von Zedlitzowi za 60 talarów z przeznaczeniem na dziedziczny pochówek dla niego i jego potomków. Zgodnie z zawartą umową nabywca kazał wybudować w niej kryptę, w której pochowano jego samego i kilku członków jego rodziny. Od tego czasu kaplica ta nosiła nazwę Zedlitzschów. Zwykle była ozdobiona flagami, ale te, podobnie jak znajdujące się tam epitafia, zostały prawie całkowicie zniszczone przez ostatni pożar kościoła. Ponieważ kaplice te znajdowały się wyżej niż zakrystia, ale niżej niż bok kościoła, do którego przylegały, były pokryte stożkowymi dachami, co powodowało częste i czasami kosztowne naprawy.