Ulica Orzechowa

Ulica Orzechowa to krótka ulica wytyczona na początku lat 20. XX w. w południowej części terenu należącego kiedyś do folwarku Mania. Ulica była drogą bez wylotu i zapewniała dojazd do działek położonych na południe od fabryki na Mani po zachodniej stronie rzeki Łódki. Pierwotnie odchodziła od ul. Jarzynowej w kierunku zachodnim i po 120 m skręcała pod kątem prostym na południe, a ostatni siedemdziesięciometrowy wąski odcinek prowadził brzegiem rzeki. Cała ulica miała długość ok. 300 m. Do II wojny światowej powstało tu zaledwie kilka niewielkich budynków mieszkalnych. W 1936 r. Łódka została ujęta w kryty kanał, który kończy się w parku tuż za granicą ostatniej posesji nr 11.

W związku z budową na przełomie lat 60. i 70. na miejscu starej fabryki nowoczesnego zakładu wyrobów pasmanteryjnych „Bonax” (później „Lenora”) środkowy fragment ulicy uległ likwidacji a pozostały krótki początkowy odcinek był odtąd główną drogą dojazdową do zakładu. Dla zapewnienia dojazdu do drugiej części ulicy wybudowano wąski łącznik poprzez posesję Jarzynowa 2. Do dziś ulica jest nieurządzona i dominuje tu pierwotna substandardowa zabudowa.