Obora z Wichrowa

Obora z Wichrowa jest największym budynkiem inwentarskim odbudowanym na terenie Muzeum. Zbudowana w początkach XIX wieku służyła jako pomieszczenie dla inwentarza żywego. Składa się z trzech odrębnych części, połączonych wspólnym, czterospadowym dachem. Pierwotnie była jednym pomieszczeniem przeznaczonym na chlew dla bydła oraz koni. Takie chlewy były lichymi i ciasnymi budowlami o ciemnych wnętrzach, z niskimi pułapami. W późniejszym czasie do jednej ze ścian szczytowych dobudowano wozownię, a do drugiej chlew świński, na koniec do chlewu dobudowano dwa mniejsze chlewiki. Dawniej trzodę chlewną karmiono przeważnie na polu. Używano do tego koryt drewnianych lub wycinanych z kamienia. W Muzeum w każdej zagrodzie, przy chlewiku znajduje się koryto wyciosane z kamienia, służące do pojenia zwierząt hodowlanych w gospodarstwie. W wozowni stoją części wozów i narzędzia rolnicze.

http://www.muzeumwsiopolskiej.pl/