Pomnik Arki Bożka

– Tacy bohaterzy jak Arka Bożek albo Jerzy Ziętek, nie mieszczą się w tzw. jedynie słusznej historii. Arka Bożek jest niepopularny, bo w czasie wojny wyjechał z kraju, a potem był wicewojewodą w komunistycznej Polsce. Tymczasem to prawy człowiek, jakich mało. On tak jak Ziętek jest autochtonem, wyszedł z tej ziemi, a to dziś w Polsce niekoniecznie się podoba – mówi Kazimierz Kutz, znany śląski reżyser i senator. I nie ma znaczenia dla niego to, że w Raciborzu przenosiny pomnika nie były podyktowane polityką, a jedynie ekonomią (miasto sprzedało działkę, na której stał pomnik, prywatnemu właścicielowi, który postawi tu obiekt handlowy). – Tacy bohaterzy jak Bożek powinni znaleźć się w podręcznikach do historii, a nie być ściągani z cokołów. W Polsce nie uczy się historii Śląska – dodaje Kutz. A Arka Bożek miał rzeczywiście ciekawą biografię. Urodził się w 1899 roku w niemieckich wtedy Markowicach pod Raciborzem (do dziś stoi tam jego dom). I podobno po lekturze powieści „Krzyżacy” Henryka Sienkiewicza nastąpiło u niego tzw. przebudzenie narodowe. Podczas I wojny światowej walczył w wojsku niemieckim, a potem gospodarząc już w Markowicach wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska i został dowódcą 2. kompanii 4. pułku raci-borskiego. W czasie I powstania śląskiego wysadził strategiczny most na Odrze. Brał też udział w przygotowaniach do plebiscytu w 1921, a w III powstaniu śląskim był łącznikiem z aliancką Komisją Międzysojuszniczą. Po podziale Śląska działał w Związku Polaków w Niemczech i podobno cieszył się szacunkiem zarówno Polaków, jak i Niemców. Został wójtem Markowic i jednocześnie zajmował się publicystyką. Napisał dwie sztuki teatralne wyszydzające politykę niemiecką wobec Polaków na Górnym Śląsku i prawdopodobnie to mu zaszkodziło. W 1938 roku kazano mu opuścić Górny Śląsk, a w Berlinie próbowano zamordować. Kiedy wybuchła II wojna światowa, emigrował z Polski i dotarł do Anglii, gdzie prezydent Władysław Raczkiewicz powołał go na członka Rady Narodowej RP. Po wojnie wrócił na Górny Śląsk i został mianowany wicewojewodą śląsko-dąbrowskim. Kierował na Śląsku Opolskim m.in. akcją weryfikacyjną i osadniczą. Często bronił miejscową ludność przed głupotą władz.
Opis z

http://www.dziennikzachodni.pl...awadzal-historia-dz,id,t.html<

br />