Jaz

W tym miejscu, jeszcze pod koniec lat 50. XX w. stała druga, drewniana tama, ale bardzo niewielka, 1/4 tego co widzimy na zdjęciu.

do Wacław Grabkowski: A czy dało się po niej przejść? Na zdjęciu lotniczym z 1944 roku wygląda tak jakby było dawniej połączenie Parku Wschodniego z ulicą Międzyrzecką - (które obecnie bardzo by się przydało).

do Neo[EZN]: Tego za Niemca nie było. Bardziej na prawo stała drewniana tama.

do Neo[EZN]: Tu stała drewniana, z grubych bali, tama.

Tego się nie da zapomnieć. W tej tamie w dziurze, tkwiła ryba, której nie zdołałem wyjąć. Vide "Guz w fiołkach".

Serio ktoś tędy chodzi? Mi się on raczej kojarzy z miejscem przesiadywania krzyżówek.

do Licho: Zawsze się tędy chodziło, nawet jak szła woda po progu. Było ślisko, ale nawet po piwku przechodziliśmy.

do Licho: Ja nie widziałem ale może niektórzy chodzą albo kiedyś chodzili. Teraz strach iść na drugą stronę rzeki - pewnie szybko ochrona MPWiK "zgarnie" takich spacerowiczów.

do Licho: No i masz, skąd wiedziałeś?, tak było, kaczka jakby na mnie czekała

do Licho: Tak, to był cwany kaczor, miał mnie na oku. Kiedy zaszedłem go z boku, odfrunął.
Dzisiaj miałem już prawie doskonały kadr z wroną rozwalającą kubły przy Niskich Łąkach, ale niestety była mądrzejsza ode mnie, nie dała się sfocić :)

do Neo[EZN]: Nie ma tak, żeby ochrona ciągle czuwała :) Przechodziło się na wyspę, gdzie ognisko i wino patykiem pisane, albo na ślepą odnogę rzeki, na okonie. Wracało się tą samą drogą.
Dzisiaj wysłałem fotę tego progu mojemu najlepszemu przyjacielowi do USA. Ciekawe czy sobie przypomni, jak torowałem mu drogę zdzierając stopami glony. Wielkie z niego chłopisko i trzeba było go nieco pilnować. Myślę, że się ucieszy z widoku tej naszej wody, bo siedzi na pustyni w stanie Utah :) Opodal na Baranim Skoku trzaskaliśmy spasione okonie.

do Wacław Grabkowski: