Warowna 43

Budynek przy dzisiejszej ulicy Warownej 43 powstał w miejscu dawnego wału ziemnego, który otaczał miasto od strony południowej. Właścielami budynku do lat sześćdziesiątych XIX w. byli panowie i książęta pszczyńscy. Do dziś na ścianie frontowej budynku widnieje tabliczka z łacińskim napisem "Adstructum Anno MDCCI seculum a condito fornice inferiori" ("dobudowano w 1701 roku, sto lat później od założenia dolnych sklepień". W XVII i XVIII w. w suterenach budynku znajdowało się więzienie. Pierwotnie budynek ten składał się dwóch osobnych widniejąc w aktach jako kamienica nr 6 i 7 przy Langestrasse (do roku 1922), a w latach 1922-1939 przy ulicy A. Mickiewicza. Kiedyś budynek miał dwa osobne wejścia, ale w związku z rozbudową miasta w kierunku dzisiejszej ulicy Kopernika, w korytarzu kamienicy nr 6 wykonano schody, a za budynkiem wąską ścieżkę dla pieszych przez dawny rów i tzw. chwistkowe łąki. Ze ścieżki tej korzystali książęcy urzędnicy, którzy przemieszczali się pomiędzy zamkiem, a nowo powstałym gmachem Generalnej Dyrekcji Dóbr Książąt Pszczyńskich, tzw. Palais. Ścieżka ta dziś to przedłużenie ulicy Bramkowej. W okresie niemieckim miasta ścieżka nosiła różne nazwy. Była to "Passage Gasse", "Schippkapass", "Töpfersteg", zaś w latach międzywojennych były to "Szypkapas" i "Przechód". W roku 1868 kamienicę zakupił od księcia kupiec wyznania mojżeszowego Carl Friedländer, który w roku 1888 dobudował oficynę, budynek gospodarczy i przebudował piętro. Na parterze budynku znajdował się sklep z artykułami metalowymi (do dziś widoczne jest zamurowane już wejście oraz zakratowane okno w wykuszu, w miejscu dawnego sklepu - dziś w tym miejscu znajduje się jeden z oddziałów miejskiego archiwum). W budynku tym Friedländer, prowadził jedyną w tym czasie palarnię kawy.
W budynku obecnie poza mieszkaniami komunalnymi zlokalizowany jest jeden z oddziałów archiwum miejskiego, które zajęło pomieszczenia, w których przez wiele lat znajdowało się Archiwum Państwowe w Katowicach oddział w Pszczynie (archiwum obecnie przeniesione do Muzeum Zamkowego). Od strony podwórka w budynku oficyny znajduje się jedna z nielicznych drewnianych kuczek, czyli tradycyjnych szałasów budowanych przez społeczność żydowską na święto Sukkot.