Wzgórze Hugona

To są ławeczki czy to są betony, z których dopiero miano wyciosać ławeczki?

W trakcie przeglądania własnych archiwalnych zdjęć zauważyłem, że w 2004 roku nie było tych betonowych bloków. Musiały zatem powstać w latach 2005-2009.
Interesuję mnie historia tego szybowiska na Górze Hugona, dlatego utworzyłem osobny obiekt.

do Milena Sontowska: Myślę, że na tych betonach były/miały być drewniane deski w celu izolacji siedzenia od ich zimnych właściwości...

Widoczny samolot to Hanriot H-28, należał do Aeroklubu Krakowskiego

do Woj11: Zgadza się. Zagadką jest to jak tam się znalazł. Wątpię żeby wylądował. A jeżeli go tam przetransportowano, to z której strony?

do reden: Skąd przypuszczenie, że nie wylądował?

do Woj11: Mało się znam na podstawach awiacji, ale zbocze Hugona, gdzie był ten pas dla szybowców: słabo się nadawało na lądowanie takiej maszyny. Za krótkie, za strome i nierówne. A jak już tam wylądował, to i tak musieli go na górę wciągać.

do reden: Ale ten pas nie służył do lądowania. To droga startowa, ktora potem sluzyła do wciągania szybowców na miejsce startu. Ładowania odbywały się pod wxgorzem

do Woj11: Droga startowa dla szybowców była na zboczu wzgórza: od hangaru w dół, w kierunku północnym.

Dodałem mapę Wzgórza Hugona z zaznaczonym hangarem:


Długość całego pasa z góry do miejsca, gdzie szybowce mogły lądować to ok. 500-600 metrów.

Tutaj pogłądowy rysunek hangaru, z wyjściem w kierunku pasa.


Pytanie jak taki Hanriot H-28 znalazł się na szczycie Hugobergu? Lądował na tym pasie dla szybowców? Tylko tam było równo, bo teren dookoła wzgórza wyglądał jak ser szwajcarski (biedaszyby i dziury po kamieniołomach).
Chyba go przywieźli i od dołu wciągarkami do szybowców wciągnęli do zdjęcia pod hangarem...

Wiem, bardzo słabej jakości zdjęcie. Innego nie mam.

W książce telefonicznej z roku 1940-1944 są podane namiary na:

Segelfluglager desgl. Schwientochlowitz, Hugowerk (sic!), czyli obóz szybowcowy (na Hugonie)

Siedziba NS.-Fliegerkorps była zaś na Adolf-Hitler-Str. tj. Katowickiej (w Świętochłowicach). Chyba gdzieś tu:

W latach 30-tych XX w. próbowano Górę zagospodarować rekreacyjnie: w 1935 r. urządziła tam lotnisko szybowcowe Wspólnota Interesów Górniczo-Hutniczych, czyli przejęty po latach Wielkiego Kryzysu przez państwo polskie i skarb śląski za długi koncern górniczo-hutniczy, wcześniej kontrolowany przez amerykańsko-niemiecki holding Consolidated Silesian Steel Corporation, grup finansowych Averella Harrimana i Friedricha Flicka, finansisty faszystów niemieckich.

Dzięki polskiemu Zjednoczeniu Górniczo-Hutniczemu na szczycie Góry w 1937 r. zbudowano hangar Związku Szkół Szybowcowych, w którym stały trzy szybowce typu „Wrona” i jeden samolot silnikowy. „Wrony” wciągano na szczyt przy pomocy stalowych lin, a następnie „wystrzeliwano” je nad pozbawionym drzew stokiem.

Kierownikiem szkółki szybowcowej na Górze Hugona, związanej z Okręgowym Klubem Szybowcowym przy Aeroklubie Śląskim i ogólnopolską Ligą Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, był Władysław Zborowski, a instruktorem – Fryderyk Szymura.


Szybowiec "Wrona":


Opis na stronie Muzeum Lotnictwa Polskiego


Opis budowy szybowca: