Dwór

Zespół dworsko-ogrodowy w Tamowie położony jest na wschód od wsi o tej nazwie, w pobliżu szosy Łomża-Ostrołęka biegnącej przez oddalone o około 5 km Miastkowo. Początki wsi Tamowo sięgają 1417 roku, kiedy to książę mazowiecki Ja­nusz II nadał 30 włók zwanych Tamowo Janowi Żebro z Żebrów. Wieś została następnie sprzedana w 1443 roku Mateuszowi z Różana, pisarzowi wiskiemu, tłumaczowi statutów. W 1468 r. dobra przechodzą na własność Domarata, którego potomkowie Tarnowscy h. Grzymała posiadali wieś od początków XVIII w. Po Tamowskich właścicielem majątku stał się ród Staniszewskich, najpierw był w rękach Benedykta, łowczego łomżyńskiego, a po nim jego syna Michała, chorążego łomżyńskiego. Z tą rodziną, a ściślej z Tomaszem Staniszewskim, pod­czaszym łomżyńskim wiąże się fakt wybudowania w Tamowie pod koniec XVIII w. okazałej rezydencji. Powstały wówczas dwór stanowił rzadki w tej części Mazow­sza przypadek dworu murowanego. W drugiej połowie XIX w. dobra tarnowskie po raz kolejny zmieniają właściciela. Kupił je Romuald Ciemniewski, a jego syn Franciszek, który był ostatnim dziedzicem majątku, przebudował dwór dosta­wiając parawanową fasadę ryzalitu frontowego i parterową przybudówkę mieszczącą kuchnię dworską. Stojący w rzędzie z dworem spichlerz z początków XIX w. został również przebudowany w 1866 r. poprzez nadbudowę połowy kondygnacji. Po drugiej wojnie światowej dwór przejęła w użytkowanie miejscowa szkoła podstawowa. Kiedy szkoła wyprowadziła się do odbudowanej pobliskiej oficyny, dwór pozostał bez stałego użytkownika. Dwór -klasycystyczny, murowany z cegły, tynkowany, na rzucie pro­stokąta, parterowy z mieszkalnym poddaszem oraz piętrem w ryzalicie na osi. Piwnice sklepione odcinkowo. Układ wnętrz dwutraktowy, z sienią i salonem na osi, w pomieszczeniach traktu ogrodowego półkoliste wnęki po nie zachowanych piecach. Ryzalit frontowy trójosiowy, zwieńczony trójkątnym szczytem, rozczłonkowany pilastrami. W elewacji ogrodowej część środkowa wydzielona lizenami, zwieńczona trójkątnym szczytem z okulusem.