Most kolejowy (tczewski)

Zbudowany w latach 1888 - 1891 dwutorowy most kolejowy, usytuowany równolegle do Mostu Lisewskiego około 40 m w kierunku północnym. Filary nowego mostu rozmieszczono na przedłużeniu osi filarów starego mostu, który od tej pory był użytkowany tylko jako most drogowy. Most składał się z sześciu przęseł o konstrukcji stalowej, kratowej o kształcie soczewki. Projektantem mostu był Johann Wilhelm Schwedler a pracami kierował inżynier Georg Christoph Mehrtens (podobnie jak mostu kolejowego malborskiego wybudowanego w tym okresie).
W 1912 roku, w związku z poszerzeniem obszaru zalewowego i przesunięciem wału dobudowano 3 przęsła kratowe (podobnie jak w sąsiednim Moście Lisewskim) o łącznej długości ok. 250 m, co zwiększyło długość mostu do ok. 1030 metrów.
W 1926 r. zachodnia brama wjazdowa na most kolejowy została rozebrana z uwagi na stwierdzony zły stan techniczny spowodowany zarówno błędami konstrukcyjnymi samej bramy, jak i nierównomiernym osiadaniu fundamentu przyczółka, wynikającym dodatkowo z hamowania na moście pociągów jadących w kierunku stacji.
W 1939 r. most został częściowo uszkodzony przez wycofujące się wojsko polskie - całkowitemu zniszczeniu uległy przede wszystkim dwa zachodnie przęsła, uszkodzono też część wschodnią. Z uwagi na zapotrzebowanie wojska już w październiku 1939 r. uruchomiono tymczasową przeprawę z wykorzystaniem niezniszczonej części mostu oraz przęseł ESTB ustawionych łukiem na drewnianych filarach , tak aby jednocześnie prowadzić odbudowę wzdłuż osi mostu.
W 1940 r. (w niektórych źródłach pojawia się rok 1941) most kolejowy został odbudowany - składał się z trzech niezniszczonych przęseł soczewkowych oraz z zachowanych przęseł od strony wschodniej. Całkowicie zniszczone odcinki mostu uzupełniono nowymi przęsłami kratowymi. Był możliwy także ruch pieszy, dzięki specjalnej kładce łączącej zachodnią część mostu kolejowego (gdzie z boku wyznaczono chodnik) a niezniszczoną częścią Mostu Lisewskiego.
8 marca 1945 r. most ponownie zniszczyli wycofujący się Niemcy. Uległy zniszczeniu zachowane wcześniej przęsła soczewkowe oraz znaczna część zachodnia mostu (pozostało w tej części 1 przęsło zachowane do dnia dzisiejszego AD 2016).
W 1946 r. rozpoczęto budowę tymczasowej konstrukcji z wykorzystaniem zachowanego znacznego fragmentu sąsiedniego mostu drogowego. Miała ona spełniać ważną funkcję jako jedyny wówczas łącznik na trasie kolejowej Warszawa – Gdańsk (pociągi z Warszawy miały dojeżdżać do prawego brzegu Wisły, a pasażerowie pieszo mieli przechodzić przez most drogowy na stację w Tczewie, by następnie dalej kontynuować podróż pociągiem do Gdańska). Prace budowlane rozpoczęły się w marcu 1946 roku. Zbudowano 2 przyczółki, filary drewniane i 9 izbic. Na wykonanych drewnianych podporach zmontowano przęsła stalowe. Nad nurtem rzeki postawiono 50-metrowe przęsło kratowe paraboliczne (górne) i dwa 40-metrowe przęsła ESTB. By osłonić drewniane filary przed naporem lodu zbudowano w nurcie żelbetowe izbice. Otwarcie mostu nastąpiło 8 marca 1947 roku, ale już dnia 24 marca 1947 roku przeprawa została zerwana przez ogromną falę rozstopową na Wiśle (tą samą, która zniszczyła tymczasowe przeprawy w Warszawie).
Jeszcze w marcu 1947 r. podjęto prace nad odbudową tym razem już mostu kolejowego, aby uruchomić bezpośredni ruch kolejowy do Gdańska, co nastąpiło w grudniu 1947 roku. Użyto przęseł ESTB oraz wykorzystano ocalałe przęsła wschodnie i jedyne ocalałe przęsło po stronie zachodniej z 1940 r. Z czasem przęsła ESTB zastępowano stalowymi przęsłami parabolicznymi (górnymi), co ostatecznie zakończono w 1971 r. nadając przeprawie obecny wygląd (AD 2016).
W 1958 r. dwa wymieniane przęsła ESTB przeniesiono na sąsiedni Most Lisewski (w części nurtowej), dzięki czemu nastąpiła możliwość niezależnego ruchu drogowego i kolejowego (do tego czasu most funkcjonował w nurtowej, zachodniej części również jako drogowo-kolejowy, poprzez połączenie jednym przęsłem z niezniszczoną częścią mostu drogowego (na wspólnym odcinku ruch był regulowany przez specjalne służby).
W 2010 r. cały most gruntownie odremontowano w ramach modernizacji linii kolejowej Warszawa - Gdańsk -Gdynia.