Szeroka 40

Kamienica na zrębie gotyckim z XIV w., następnie modernizowana w okresie baroku w XVII w. - z tego okresu barokowa fasada bez szczytu (obecny szczyt klasycystyczny z 2. poł. XIX w.).

Jak większość kamienic toruńskich tak i ta była drastycznie przebudowana w XIX w. Niegdyś była typowym toruńskim budynkiem trójtraktowym, składającym się z trzech części: przedniej, środkowej i tylnej. W części środkowej od średniowiecza znajdowały się schody na piętra i kuchnie, które w drugiej połowie XIX w. zostały przeniesione do oficyny - tylnej części budynku. Trakt środkowy zlikwidowano, a stropy pomieszczeń przykryto sufitami z dekoracją sztukatorską.

Na parterze od frontu pomieszczenie dawnej wysokiej sieni z charakterystycznymi ściennymi wnękami łukowymi.

Wewnątrz w tylnej części parteru - w dawnej izbie traktu tylnego - odsłonięto bardzo cenny, bogato zdobiony strop belkowy z doskonałą i bogatą polichromią manierystyczną z ok. 1600 r., przedstawiającą m.in. portrety czterech ewangelistów oraz wielorakie sceny z życia codziennego, z polowania, z ogrodu, a nawet z bajek, a także motywy nawiązujące do sztuki gotyckiej - muzyki i plastyki.
Wizerunki Mateusza, Łukasza i Jana to prawdopodobnie portrety osób współczesnych malarzowi, natomiast św. Marek przedstawiony jest w tradycji biblijnej.

Na pierwszym piętrze sufity z girlandami sztukatorskiej roboty, XIX w.

Źródło:

http://www.turystyka.torun.pl/...1/kamienica-ul-szeroka-40.html