Ogrody Ulrychów (albo Ogrody Ulrichów, dziś Park Ulricha) – ogólnodostępny park, dawniej zakład ogrodniczy, zlokalizowany przy ul. Górczewskiej na Ulrychowie w dzielnicy Wola, przed centrum handlowym Wola Park.
Gospodarstwo ogrodnicze rodziny Ulrychów, ogrodników Ogrodu Saskiego, zostało założone w 1805 roku przez Jana Bogumiła Ulricha w rejonie ulic Ceglanej (dziś Pereca) oraz Ciepłej. Był to teren wówczas dosyć bezludny, jednak wraz z rozwojem miasta okolica była coraz gęściej zabudowywana kamienicami oraz zakładami przemysłowymi, wobec czego Ulrychowie zaczęli coraz poważniej myśleć o przeniesieniu zakładu na dalsze przedmieścia. Zadecydował o tym Jan Krystian Ulrich, który w 1876 roku zakupił ziemię we wschodniej części wsi Górce i zainicjował przenosiny w rejon ówczesnej drogi do Górc (dziś ul. Górczewska). Część zabudowań dotrwała jednak przy ul. Ceglanej (nr 11) do końca okresu międzywojennego.
Na nowym terenie wybudowano wzorcowy zakład ogrodniczy, powstały nowe szklarnie, szkółki ogrodnicze oraz ogród pokazowy w stylu angielskim (ukształtowany ostatecznie w 1905 roku), w którym hodowano rozmaite gatunki drzew i roślin, często egzotycznych i nieznanych w Warszawie. Należały do nich takie gatunki drzew jak buk szkarłatny, klon czerwony, dąb piramidalny czy brzoza zwisająca. Dnia 7 maja 1887 roku zabudowania zostały znacznie uszkodzone w wyniku porywistej burzy, która uszkodziła szklarnie i inspekty – straty obliczono na 100 000 rubli. W 1934 zakład w całości przeniósł się na Ulrychów, a w 1936 roku przyzakładowy park zmodernizowano. Zabudowania zakładu raczej nie ucierpiały podczas II wojny światowej, w 1944 roku powstańcy ukryli tu swoje zapasy broni, których jednak nie udało się odzyskać, ponieważ zakład zajęły wojska niemieckie – pancerna dywizja Luftwaffe „Hermann Göring”. W 1951 roku teren ogrodów znalazł się w granicach Warszawy.
W 1958 roku, po śmierci ostatniej właścicielki, Krystyny Machlejdowej, gospodarstwo znacjonalizowano. Zakład coraz bardziej popadał w ruinę, choć w 1976 roku przyzakładowy park wpisano do rejestru zabytków (nr 891). Zmiany na lepsze przyniósł dopiero 2000 rok. Wówczas na rozległym terenie dawnych ogrodów wzniesiono centrum handlowe Wola Park, które zrewaloryzowało część dawnych zabudowań i ogrodów w latach 2000-2003. Odnowiono zabudowania szklarniowe, pałacyk z początku XX wieku, drewniany budynek przyuliczny z końca XIX wieku oraz park Ulricha, udostępniony zwiedzającym. Odnowiono także pomnik Krystiana Ulricha, ustawiony ponownie na terenie parku. Całość zachowanych i odtworzonych obiektów w 2001 roku wpisano do rejestru zabytków (nr 70).
Od nazwy gospodarstwa wzięła się nazwa okolicznych terenów, Ulrychów, za pośrednictwem której wzięła swoją nazwę ulica Ulrychowska.
Na podstawie: ( http://warszawa.wikia.com/wiki/Ogrody_Ulrych%C3%B3w )
Warszawskie dziedzictwo rodziny Ulrichów, sięgające XVIII w., to wyjątkowo ciekawa i chlubna karta polskiego ogrodnictwa. Założyciel warszawskiej dynastii Jan Bogumił Ulrich, na początku XIX w. został mianowany ogrodnikiem Ogrodu Saskiego. W roku 1805 Jan Bogumił Ulrich zakłada własny ogród i rozpoczyna produkcję rzadkich warzyw i owoców. Z czasem staje się specjalistą w hodowli kwiatów.
W 1876 r. syn Jana, Krystian, kupuje ziemię we wsi Górce, na terenie obecnej Woli. Produkcja roślin przenosi się do dzisiejszego Ulrychowa, przy ul. Górczewskiej. Powstaje tam wzorcowy zakład ogrodniczy ze szkółkami, szklarniami oraz ogrodem pokazowym. Rodzina Ulrichów sprowadza do Warszawy wyjątkowe odmiany drzew. Do dziś w parku przetrwały: buk szkarłatny, buk zwisły, klon czerwony, dąb błotny i wiele innych. Park Ulricha stał się celem rodzinnych i towarzyskich spotkań mieszkańców Woli. W 1958 r. firmę upaństwowiono, park spacerowy wraz z pałacykiem i szklarniami popadły w kompletną ruinę.
Budowa Wola Park przy ul. Górczewskiej 124 oznaczała renesans założenia parkowego. Stała opieka centrum handlowego nad parkiem, fontanną i zabytkowymi budynkami dawnego ogrodu Ulrichów pozwoliła na odtworzenie tradycyjnego miejsca spacerów mieszkańców Woli.
Na podstawie: ( http://www.wolapark.pl/126109,1.dhtml )
Ogrody Ulrychów, właściwie Ogrody Ulrichów, to gospodarstwo ogrodnicze w Warszawie w dzielnicy Wola, założone w 1805 wieku przez Jana Bogumiła Traugotta Ulricha, w 1876 przeniesione na grunty wsi Górce przez Jana Krystiana Ulricha, upaństwowione w 1958 i zlikwidowane około 2000 roku.
Rodzina Ulrichów przybyła do Polski w XVIII wieku. Jan Bogumił Ulrich, ogrodnik Ogrodu Saskiego w 1805 zakłada własny ogród i rozpoczyna produkcję rzadkich warzyw i owoców, z czasem specjalizując się w kwiatach. Pierwsza lokalizacja gospodarstwa to ulica Ceglana (obecnie Pereca), teraz w tym miejscu znajduje się budynek Mennicy Polskiej.
W rejonie gospodarstwa przy Ceglanej w połowie XIX wieku intensywnie zaczyna rozwijać się warszawski przemysł i budownictwo czynszowe, wobec czego syn Bogumiła, Jan Krystian Ulrich w roku 1876 kupuje ziemię we wsi Górce pod nowe gospodarstwo przy ulicy Górczewskiej. Powstaje tu wzorcowy zakład ogrodniczy, szkółki ogrodnicze, szklarnie i ogród pokazowy.
W ogrodzie pokazowym znalazły się wyjątkowe odmiany drzew i krzewów, sprowadzone przez rodzinę Ulrichów do Warszawy. W dzisiejszym parku przy centrum handlowym Wola Park można podziwiać stare okazy takich roślin jak buk szkarłatny, buk zwisły, klon czerwony, dąb błotny i inne. Piękny park był miejscem spotkań mieszkańców Woli.
W 1958, po śmierci ostatniej z Ulrichów, Krystyny Machlejdowej, zakład został upaństwowiony i, pozbawiony dobrego gospodarza, powoli popadał w ruinę a ostatecznie został zlikwidowany około roku 2000 ustępując budowie centrum handlowego. Zachowano jednak część budynków i park pokazowy, w nazwie centrum handlowego Wola Park też zostało słowo Park.
Po kapitalnym remoncie części budynków i rewaloryzacji parku został on znów udostępniony publiczności. Teren dawnych upraw pokrył beton i asfalt.
Na podstawie: ( http://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrody_Ulrych%C3%B3w ).
